Biraz uzun olacak 💖
25 aralıkta kontrolümüz vardı o gün kendimi çok yorgun hissediyordum uzandım durdum. kontrole gittik nst çektirdik ama doktor ile görüşemedik acil ameliyata gittiği için beni 2-3 saat sonra tekrar çağıracaklarını söylediler bende eve tekrardan geldim hastanede beklemek istemediğim için. İçimde tuhaf bir his vardı o gün zaten 🥹 WC ye gittiğimde nişanımın geldiğini gördüm hemen hastaneyi aradım fakat doktorum tekrardan sezeryana girmişti :/ ve beklememi söylediler. Sancı falan hissetmiyordum sadece çok yorgun hissediyordum. Hastane arayınca hemen çıktık doktor vajinal muayene yaptıktan sonra açılmamım 3-4 cm olduğunu ve doğumun başladığını söyledi. O an ne hissedeceğimi bilemedim korku, mutluluk, endişe hepsi bir arada gibi sanki. Yatışım yapıldı ve suni sancı vermeye başladılar.. doktorum kalbimdeki rahatsızlıktan dolayı zorlanamayacağımı ve sezeryan olmamım daha iyi olacağını söyleyip duruyordu Ben ise normal doğuma zorluyordum fakat malesef bebeğimin iki haftadır nstde kalp atışlarında yavaşlama olduğunu söylediği için bende o an hastane odasında hemen karar vermem gerekiyordu benim ve bebeğimin sağlığı için sezeryana karar verdim. Ameliyathaneye alındığımda ilk başta spinal anestezi yapıldı ve uyuşmadım :( Sonra kalp atışlarım yükselmesi ve tansiyonumun düşmedi sonucu genel anesteziye alındım ve ameliyatım bitmişti. Çok fazla kan kaybetmiştim doktorlar kan gerekebileceğini söylemişlerdi eşime uyandığımda bebeğim yanımdaydı bütün bu herşeye değmişti pek pozitif bir doğum hikayesi olmadı ne yazıkki ama buna da şükrediyorum bebeğim yanımda ben ve o da çok sağlıklıyız🌸🩷