Larraa ben olumsuz yönlerini hiç düşünmek istemedim, o kadar çok bekledim ki kızımı, herşeyi görmezden geliyorum gibi. 6,5 yıl sonra gelen minik mucizem aslında. İlk 3 ay kötüydü sanki , yemek yok iştahsız olmak vs . Beni de o kadar sakinleştirdi ki, anlatamam, belki de o annelik duygusundan dolayı. Beni en çok yoran tup bebek süreci oldu, her hafta kan ver, iğne ol, olmadı yeniden başla, o yüzden de hamilelik şu an bana kolay geliyor. 30+1 olduk, vücudum değişti, ama ben bu kendimi de seviyorum. İçimde olmasını, onu hissetmeyi, tepki vermesini de seviyorum. Zorlanıyor muyum ? Evet tabiki de ama kendime benim kızım buna değer diyorum. O yüzden bence her halimizle çok güzeliz ve özeliz diye düşünüyorum. 🌸