Öncelikle bu yazıyı okuyan ve sezeryan olmak isteyen yada sezeryana mecbur kalan içinde kendi yada evladı için korku barındıran annelere sesleniyorum hiç korkmayın ve üzülmeyin sadece hamileliğinizin tadını çıkarın:)
Kendi hikayeme gelecek olursam daha önce yaşadığım ameliyattan dolayı ve kaygılarımdan dolayı sezeryan olmaya çok önceden karar vermiştim zaten.Ama buna rağmen espiri olsun diye çok gülünce yada eşimi korkutmak için doğuruvercem şurda valla diyen biriydim😂 Neyse 38+3 kasımın 7 si için doğum günü almıştık.Hafiften bir panikte vardı bide biraz hüzün vardı içimde bebeğim kendi gelmek istediği zaman gelemiycek vs diye.Sonrasında çevremdeki herkese doğum gününü sorduklarında 7 si perşembe demek yerine hep çarşamba diyordum
Gelgelelim çarşamba oldu kalktık kahvaltımı bir güzel yaptım hafif ağrım oldu kasıklarımda eşime biraz uzanmak istediğimi söyledim.Müge anlıyı da açtım saat 10 izliyorum.Sonra içimde bişey gıcırdadı gibi oldu.Eşimden WC ye gitmek için yardım istedim oda şaka yaptı ne oldu doğuruyor musun yoksa dedi 😂 bende inşallah değildir kızım gününü bekler dedim ama kalkmamla birlikte foşş suyum geldi.Eşimle ikimiz elele tutuşurken şok geçirdik 😂 Sonrası panik hastane göz yaşı vs.2 saat kadar ameliyathane bekledim o sırada ağrım da oldu.
Spinal anesteziyle kızımı kucağıma aldım çok şükür.Şuan tam olarak 2 aylık ömrümün çiçeği🌸 sorularınız varsa cevaplayabilirim.Umarım bu yazıyı okuyan anne seninde doğumun şen şakrak su gibi geçer 💕