Vlog1345
Vlog1345 Selam güzel annelerim, 39+0’da planlı olarak sezaryen oldum, 19 Aralık gününün sabahıydı:)
O kadar çok korkuyordum ki sürekli foruma girip okurdum hikayeleri, inanın benim kadar korkan var mıdır bilmiyorum, o yüzden hikayemi burada paylaşıp benim gibi korkan annelerimizin içine su serpmeye geldim. Perşembe günü saat 9 gibi hastaneye gittik doktorumla konuşmamız şu şekildeydi öğlen arasında alıcaktı beni ameliyata o yüzden 9, 10 arası burada olursun dedi
9 30 gibi hastaneye vardık odamıza aldılar bizi üstüme giymem gereken önlüğü verdiler hiçbir şey olmayacak üstünüzde denildi, ben giyindim oturup beklemeye başladık o süreçte damar yolumu açtılar, kan tahlili aldılar iki kere delmiyorlar merak etmeyin damar yolunu açarken oradan kanınızı alıyorlar :) ben bunu da takmıştım kafama o derece her şeyden korkar olmuştum ki anlatamam kabusa çevirmiştim son günlerimi
Neyse devam edeyim ondan sonra saat 10. 40 gibiydi hasta bakıcılar geldiler ve beni götüreceklerini söylediler o kadar hazırlıksızdım ki saat 12 12.30 arası olucaktı ameliyatım ve beni 10.40 gibi gelip aldılar, eşim bile ne olduğunu anlamadan yatağımı asansöre doğru götürdüler ve ben anlamıştım o an beni ameliyathaneye götürdüklerini, eşim ailelerimiz herkes sordu nereye gidiyor diye ameliyata dediler tabi ben ağlamaya başladım korkuyorum baya, annem kızım ağlıyor bizde gelelim dediler aşağıya kadar yasaktı ve ben o an bile annemi teselli ettim ağlayarak bir şeyim yok iyiym dedim, eşimle son kez asansöre binerken göz göze geldik em azından asansöre bineyim dedi onada yok dediler, eşim anlımdan öptü ve beni çok sevdiğini söyledi ta ben gündür gündür ağlıyorum o esnada ve asansör kapıları kapandı, artık yalnızdım bana destek olmaya çalışsalar da iliklerime kadar yalnız olduğumu hissediyordum berbat bir duyguydu, ameliyathaneye indik ve doktorum geldi, senin için erken indim korkuyorsun diye dedi benimle selfie çekildi kendineçce rahatlatmaya çalışıyordu beni ama ben aşırı korkuyorum ve ameliyathane çok soğuk değişik bir yer, sonra beni odaya aldılar anestezi doktoru vardı orada benim doktorum diğer çalışanlar, yine orada bir rahatlama konuşmaları geçti doktorumla aramızda ama bana nafile tabi ben hâlâ çok korkuyordum, anestezi uzmanı doktoru her neyse :) belime bir iğne yapıcağıbı ve benim nasıl bir pozisyon almam gerektiğini anlattı, asla kendi kendimi çekmemem gerektiğini bunun ciddi bir şey olduğunu söyledi ve ben tüm ciddiyetimle o korkuyla titremeyle dediklerine uydum, beline soğuk bir şey sürücem dedi buz gibiydi ama acı vs yoktu o an , uğraştılar biraz ve ben panik olunca iğneyi vurmadan önce sana vuruyorum diyeceğim dedi ona göre hazırlicaksın kendini dedi tamam dedim , vuruyorum dedi normal bir iğne ağrısıydı hissetmedim diyenlerden değildim çok isterdim öyle söylemeyi iğneyi hissettim acı da hissettim ama abartıldığı kadar felç yağıyormuş ölüyormuşsun o an ağırdan vs de değil arkadaşlar normal bir iğne ağrısı kodlayın kafanızda, ayaklarına sıcaklık ve uyuşma geleceğini söyledi evet geldi ama dokunmaları hissediyordum çok panik oldum dokunmaları hissediyorum uyuşmamış olabilir miyim dedim tam sakin ol Emin olmadan başlamayız asla dediler, tabi yine dokundular o an ben hissediyorum, hissettiğimi zannediyormuşum onu da şıradan anladım sondayı taktılar asla hiçbir şey hissetmedim sadece bir el benimle uğraşıyor ama ağrı sızı takma hissi hiçbir şey yok. Ondan sonra doktorum eğilip bana korkma uyuşmadan başlamayız asla dedi, acı hissediyor musun şu an dedi hayır dedim biz başladık bile dedi tamam dedim, o esnada aşırı şekilde midem bulandı anlatamam yani her an kusacakmışım gibi anestezi doktoruna söyledim evet farkındayım tansiyonunu düştü dengeliyorum dedi, 1 dk falan sürdü o bulantı geçti, doktorum Alara geliyor hazır mısın dedi 🥰 o an çok heyecanlandım evet dedim karnıma bastırcaz panik yapma ağrı hissetmiceksin dedi, yani arkadaşlar dürüst olucam baskıyı sonuna kadar hissediyorsunuz hatta nefesiniz kesilir gibi oluyor ama 10 saniye falan çok uzun sürmüyor, ve alaranın sesini duydum o an dünyalar benimdi hemen gösterdiler bana sonra alıp arkada aşılarını vs yaptılar sardılar bir şeylere ve getirip temas ettirdiler benimle çok güzel bir duygu ameliyatı unutuyorsunuz zaten
Anestezi doktoru uyumak ister misin dedi evet dedim dikiş anını hissetmek istemiyordum hissetmek derken kafamda biliyorum beni diktiklerini panik yaparım diye düşündüm, be uyuttu bir 10 15 dk uyumuşum kalktığımda hâlâ bitmemişti işleri şarkı vs açmışlardı 10 dk daha sürdü sonra bitti dediler bekleme alnı gibi bir yerde beklettiler beni aşırı üşüyordum üstüme 2 3 tane sıcak battaniye örttüler yine de çok üşüyordum, sonra biraz beklettikten sonra götürdüler beni odama çıktım herkes çok mutlu bebeği görmüşler vs bende asla bir his yok sıfır hissiyat alt taradım yok gibi, hasta bakıcı kadın geldi ve herkesin çıkması gerektiğini söyledi annem kaldı sadece, beni giydirdi sadece altımı giydirmedi bir şeyler bağladılar alt tarafıma, ondan sonra kapıdan içeri bebeğim girdi onu da giydirip aşılarını yapmışlardı her şey güzel gdiyordu, 2 saat sonra ayağımı hissetmeye başlamıştım tamamını değil ama his geliyordu ve ağrım başladı evet biraz fazlaydı o an ağrım sızım çocuğunla ilgilenemedim ağrıdan taa ki ağrı kesici vurulana dek, ağrı kesici vurulunca 10 dk içinde etki etti ve ben toparlandım kızımla ilgilenmeye çalıştım annemler gitiryolar emsin diye vs, sütüm gelmedi doğum yapalı 2 gün oluyor hâlâ sütüm yok ama kendimi üzüp yıpratıp daha da kötü yapmak istemiyorum çabalıyorum gelmedi için dua edin inşallah gelir, devam edeyim anlatmaya 4 5 saat geçti gelip kalkmak gerektiğini yürümem gerektiğini söylediler bende ağrı kesici olmadan asla kalkmicağımı söyledim, gelip kalçadan iğne yaptılar 5 10 dk sonra kalkmay çalıştım hemşireler hasta bakıcılarıyla birlikte ilk kalkış anı çok zordu benim için ağrı olarak az bir ağrı var ama karnınız size ait değilmiş gibi yerlere düşüyormuş gibi bir his var o yüzden zordu ondan sonra bir kaç adım atıp oturttular beni bir kaç saat sonra yine yürümeye çalıştım, yani bir ameliyat geçiriyorsunuz sıfır acı bekleyemeyiz hiçbirimiz ama anlatıldığı kadar da ölüm bir olay değildi benim için, çok ağrım olduşunds ağrı kesici yaptırıp rahatlıyordum bebeğimle de ilgilendim, bugün 2. Günüm normalde yazmazdım 2. Günden buraya, ben çok korkuyordum ve benim gibi olanlar çok bildiğim için yazmak istedim tüm dürüstlüğümle anlattım olayı inanın bana aşırı zor imkansız bir şey yok ortada, işte bayıldım ayıldım ağrıdan vs diyenleri aldırmayın inanın kaldırabileceğmiz bir ameliyat. Bugün 2. Günündeyim hâlâ kalkerken zorlanıyorum ağrı kesici atıyorum rahatlamak için ama ne diyorum çok şükür çocuğumu kucağıma aldık sağlıklı bir şekilde. Korkmayın annelerim inanın biz kadınlar her türlü zorluğu başarıyoruz, buradan doğum hikayelerini okuyup kendimi teselli ediyordum bende yazar mıyım diyordum gün geldi çattı 2. Günden yazdım sizlere belki birine birazcık cesaret ver iş olurum rahatlatmış olurum diye, umarım hepimiz sağlıklı sıhhatli oluruz Bebeklerimizle birlikte :) lütfen dua edin bana sütümün gelmesi için 🌸