Merhabalar,
- haftadan beri kızımın boynunda 2 tur kordon vardı. Ve bir türlü başı aşağı dönmüyordu. Hep makat gelişti. Kafası elime geliyordu yavrumun hep.Doktorumuz 37. hafta olunca bi bakalım kordonun durumuna ona göre sezaryen planlarız demişti. 35. haftada suyunun azaldığını söyledi doktorumuz ve bayağı aşağı baskı yapıyordu hissediyordum.Artık 3 günde bir nstye gidiyordum. En son doktorumuz 37+1 yani 2 Aralık gününe sezaryen planladı. Beklerse 37 dolsun dedi. Deli gibi havuç suyu içiyordum dursun diye. Kızım bekledi sağolsun.
2 Aralık geldi çattı hastaneye gidecektik ama ben çok stresli ve üzgündüm. Çünkü sanki bebeğim kendi isteğiyle gelmeyecek diye üzülüyordum.
Hastaneye gittik bana kıyafetlerimi çıkarıp önlük giymemi söylediler. O gece sabaha kadar uyumamıştım. Ve aşırı belim ağırıyordu bende heyecandan gibi düşündüm. Ama önlüğü giymek için tuvalete gidince nişanımın geldiğini gördüm. Kızımda kendiside gelmek istemişti gibi düşünüp rahatladım.
Daha sonra ameliyathaneye indim.Epidural ve spinal anestezi oldum. Ama acı falan hissedilmiyor. Sadece şimşek çarpması gibi bişey oldu ve geçti. Beni sedyeye uzattılar.Sondayı da uyuştuktan sonra taktılar. Eşimi içeri aldılar. Sonra bişeyler yapıyorlardı. Ben hala başka şeyler yapılıyor sanıyordum. Sıfır acı sadece çekiştirme hissi. Anestezi doktoru yanıma geldi. Noluyor şuan dedim. Bitti geldi bebek dedi. Ve ağlamayı duyduk. Hiçbir şey anlamadan oldu bitti.
O an çok güzeldi. Allah herkese nasip etsin.
Odamıza çıktık. İlk emzirme vs. derken 6 saat sonra hemşireler yürümem için kalkmamı istediler. Beni tutup kaldırdılar. Bir ağırlık garip bir his oluyor . Hatta kalkınca hemşireler oo maşallah falan dediler. Sonra eşimle koridorda yürüyüşe çıktık. Baya bi yürümüşüm hemşireye yeter mi deyince çok bile yürüdün dedi. Bir kaç saat sonra idrara çıktım. Peşinden gaz çıkardım. Ama tuvalete 3. gün çıktım. Doktorum sorun olmadığını söyledi.
Kızımla kavuşma hikayemiz buydu. Hepiniz sağlıcakla kucağınıza alın bebişlerinizi.