Doğum yapalı 5 ay oluyor. O kadar güzel ve rahat bişeymiş ki niye en başından sezaryende karar kılmadım diyorum. İlk doğumumdu ve ben gebelik boyunca normal doğum için hazırlık yaptım egzersiz, yürüyüş vs…
38+6 olmuştuk ve ben bayağı ağırlaştım. Artık bir an önce bebeğimi kucağıma almayı iple çekiyordum. Sonra forumda dolaşırken son haftalara kalan anne adayları için egzersiz videosunu eklemişti biri onu gördüm. Youtubede var yabancı bir eğitmen tarafından yapılıyor. Eşim uyudu ben de duşuma girdim önce pilates topuyla hergün yaptığım hareketleri yaptım ardından videodakilerden. Sonrasında içeride uyuyakalmışım. Sabah 7 gibi kendiliğimden uyandım telefonu elime aldım derken pıtttt bişey olduu… Suyum geliyordu aşırı sevinmiştimm. Artık bebeğime kavuşmaya belki de saatler kalmıştı. Bendeki de ne rahatlıksa gittim kendime kahvaltı hazırladım sonra eşimi uyandırdım. Ağrım yaklaşık yarım saat sonra başladı. O kadar rahattım ki sanki doğuma ben değil eşim gidecekti. Odalara falan bakıyorum dağınık bişey var mı diye eşim de bu esnada bana hayret ediyor tabiki. Kasılmalarım artık 15 dkda bire düşmüştü. Hafifti sanki adet sancısı başlangıcı gibi ama daha kısa tabiki 1 dk anca sürüyor. Neyse biz doktorumun kliniğine giderken ( 10 km) kasılma sıklığım arttı. Doktorum muayene etti 2 cm açıklıkla beni güzelce motive ederek hastaneye gönderdi . Hastaneye giderken ve hastanede daha da arttı kasılmalarım. Verdikleri odaya çıktık ve ben karar değiştirmek istedim. Doktoruma haber verdiler hemen ameliyathaneyi hazırlattı sağolsun 15- 20 dkya geldi. Ben tabi kasılmalarım olduğu için bir an önce uyuşmak istiyorum. Neyse indik ameliyathaneye görevlilerle ( bu arada annemle babam geldi) Eşim de diğer asansörle indi. O anı tarif edecek olursam sürecin biteceğini bir kaç saate bebeğimizi kucağımıza alacağımızın verdiği mutluluk hakimdi diyebilirim. Ameliyathaneye girdik spinal anestezi yaptılar artık bacaklarımı hissetmiyordum ( ileri derecede panik atağım var bu arada bana aşırı korkunç geliyordu asla duramam diyorum hiç de öyle birşey değilmiş, korkmayın) Yaklaşık 10 dk sonra bebeğimin ağlama sesini duydum, tarifsizdi…Abartmıyorum 10 dkda kucağımdaydı. Sonra onu giydirip çıkardılar. Ben yaklaşık bi 30 dkda daha durdum. Doktorum ve hemşirelerle sohbet muhabbetle geçip gitti vakit. (Kendinizi sadece o âna bırakın- konuştuklarınıza güzel şeylere odaklanın- telaşa sokacak düşüncelerden uzak durun) Sonrasında odaya çıkarıldım bebeğimle buluşmak çok güzeldi, yardımla hemen emzirme denemelerine başladık. Bu arada kendimi o kadar iyi hissedeceğimi, bu kadar kolay ve rahat birşey olduğunu bilsem kesinlikle en başından sezaryen isteğinde olurdum. Sadece karnım biraz yanıyordu o da çok az ne ağrı ne sızı hiçbirşey yok. Hemen takviye vb. taktılar serum olarak, yavaştan da ayaklarım açılıyordu. Bi altı saat sonra yemeğimi(çorba) yedim (saat konusunda tam emin değilim) Bu arada doktor taze sıkılmış portakal suyu aldırmıştı eşime sindirim ve gaz problemi olmaması için onları da içtim o kadar iyi geldi ki ayaklarımın uyuşması geçip çorbamı yedikten sonra ilk yürüyüşümü yaptım hemşireyle o epey zorladı beni ama yürüdükçe açılıyorsunuz çok zor olsa da pes etmeyin, inanın… Elhamdülillah bi problemimiz olmadığı için ertesi gün öğleden önce çıkışımızı yaptık. 24 saat bile olmadı yani. Çok fazla ayrıntıya boğmadan anlatmaya çalıştım. Lafın kısası herşey iyi düşünmekten geçiyor kolay atlatırım, saatler geçtiği gibi şu sıkıntılı dönemim de geçecek gibi telkinlerle. Bu benim ilk doğum hikayemdi ve çok güzeldi, pişman olduğum hiçbir yanı yoktu…😌 Umarım sizin de olmaz. Gebe annelere tavsiyem bilinçli sürecinizi iyi bilen sakin bir gebe olmaya çalışın, gerisini fazla araştırmayın herkesin olumsuz hikayelerini dinlemeyin. Daima pozitife odaklanın. Olumsuz insanları yanınızdan uzaklaştırın. Doktor seçiminizi iyi yapın. Benim sürecimin bu kadar iyi ve sağlıklı geçmesinde benim ne kadar katlım varsa doktorumun da o kadar var takibi, takviye ve tavsiyeleri beni bu süreçte çok rahatlattı. Bu arada sadece ilk yürüyüş sizi zorlayabilir pes etmeyin yürüdükçe açılacaksınız, gaz sindirim problemi yaşamamak için taze sıkılmış portakal suyunu ve suyu bol bol tüketin. İlk gazı çıkarma tuvalete çıkma gibi hiçbir sorun yaşamazsınız Allahın izniyle. Ve tabi en önemlisi güzel hayaller kurarken bol bol da dua etmeyi unutmayın😌 İyi gebelikler, hayırlı, kolaylıklı doğumlar ☺️😌