Mrsacar Kızım 2 yaşında iken başladım bende, her şeyden önce sen hazır mısın asıl soru bu, anne kararlıysa, cocukta sinyaller varsa bu iş zaten tamam, ben öyle salona, odaya flan lazımlık koymadım, mahremiyet kitabı daha önce almıştım, sakin bir tavırla kendim anlattım, gece gündüz aynı anda bezi bıraktırdım, banyoda lazımlığını gösterip, sen artık tuvaletini buraya yapabilirsin kızım, sana güveniyorum gibi cümleler kurdum, asla ama asla altını değiştirdiğim, emzirdiğim dönemlerde de kızımı benden başka kimse görmedi, bu süreçte de aynısı, alıştırma kilodu almadım çünkü bir şeye güvenip de mutlaka yapıyor çocuklar, alez flan sermedim, kaçırdığı zamanlar asla kaşımı bile kaldırmadım, anneciğim çok rahatsız edici bir durum bak tuvalete gitsen bu olmaz, daha mutlu olursun gibi şeyler söyledim, böyle böyle bazen unuttu, bazen korktu ama 3.günde öğrendi ve asla kaçırmadı, şu an 3 yaşında, tüm temel ihtiyaçlarını kendisi karşılıyor, 15.haftalık kardeşine de karnımı sevip, ben ellerimi kendim yıkadım büyüdüm gibi cümleler kuruyor ve çok mutlu, kısacası sabırlı olup doğru şekilde davranılırsa her çocuk istenilen kıvama geliyor, etrafı değil çocuğunuzu, kendinizi dinleyin, bu arada ben kızımla hiç aynı anda tuvalete gitmedim, en başından beri kendisi oturdu, ben kapıda bekledim, kızım burada seni bekliyorum, bitince sen anneye seslen dedim, asla popo, çiş, kaka gibi kaba ve herkesin yanında söylememesi gereken kelimeler ögretmedim, özel bölgesine yalnızca ikimizin bildiği bir isim taktım, diğerlerine de aynı bu şekilde hala toplulukta bile bir şey dese sadece ben anlıyorum, akşamları babası eve geldiğinde kucağına alıp kızım her şey yolunda biliyorum, sana çok güveniyoruz konuşması da yaptı bu arada, mecbur kalındığı zaman babadan da yardım istiyor, her ikimiz dışında kimseye söylemiyor, ayıp olduğunu biliyor, geçenlerde misaifirim çocuğunun altını değiştirdi ve kızım hemen odasına gitti anne ayıp dedi, eğer sabır olursa her evre bence çok özel, kolaylıklar diliyorum ☺️🌸