Herkese merhabalar hamiş anneler doğum yapan annelerin postlarını her okuduğum da acaba bana da nasip olur mu? Bende normal yapabilir miyim? Diye düşünüp kendimi motive etmeye çalışırdım. Çok şükür rabbim öncelikle isteyen herkese nasip etsin bana nasip etti. Umarım yaşadıklarım benim gibi çok korkan, hatta benim gibi canı kıymetli olan, acı eşiği çok çok düşük olan annelere umut olur, heves olur ve bende yapabilirim dersiniz. 40 hafta girmiştik kızımın sabki gelmeye hiç niyeti yoktu açıkçası bende gelmesi için eskstra bir şey yapmadım kış temizliğinin derdine düşmüştüm hatta temizliğim bitsin öyle gel diyordum kızıma 😂 oda annesini dinledi ve temizliğim bitince 27 Kasım sabahtan sancılarım başlamıştı ama böyle hafiften gelip gidiyordu regl sancısının daha hafif halini düşünün zaten sancı biçiminden anlıyordum bu arada ilk gebelik hiç bir tecrübe yok🥹 gün bitti eşim işten geldi eşime bu gece her an her şey olabilir doğuma gidebiliriz dedim 😀 zaten çantam her şeyim çok önceden hazır hatta arabaya dahi indirmiştik. 27 Kasım gecesi sancılarım çekilmez hal almaya başladı ama ben doktora gitmek istemedim sabahı beklemek istedim çünkü hastane gözümü korkutuyordu orda sancılarımı çekmektense evde çekmeyi tercih ettim. Gece sancılar yüzünden sürekli uyuyup uyanıyorum sıcak suyla duş alırsam biraz hafifler diye düşündüm keza öylede oldu ama sancı ağrılar kesinlikle bitmedi gece 3 gibi affederseniz kusmaya başladım eşim hastaneye gidelim dedikçe ben inatla sabahı beklemek istedim aslında pişman değilim iyi ki evde çektim diyorum şuan sabah olunca 9 gibi doktorumu arayarak özelden takipliyim bu arada durumu söyleyince hemen gelin dedi ben hazırlanmak istiyorum ama tuvalet ihtiyacım hazırlanmama engel oluyordu sonra nişanın geldiğini fark ettim hızlıca hazırlanıp yolda annemleri, kayınvalidemleri alıp hastaneye geçtik. Artık yüreyecek halim kalmamıştı sancılarım gittikçe şiddetleniyordu doğumhaneye aldılar direk sabah saat 10 alttan muayene edince doktorum 4 cm açılmam olduğunu söyledi aslında bu kadar sancıya sadece 4 cm olması beni üzmüştü ama her şeye rağmen pes etmedim açılmamın olması için dogumhane koridarında yürümeye hareket etmeye başladım tabi sancılarım bazen izin vermiyor beni çok zorluyor sabah 10 girdiğim doğumhane de akşam 21:30 gibi artık bebeğin kanala girdiğini doğumun gerçekleşmek üzeri olduğunu söyledi hemşireler alttan muayene etikten sonra ki bende affederseniz büyük tuvaleti yapma isteği gelmişti ama artık ıkınmak için halim kalmamış çünkü çok fazla yorulmuştum sancı çekmiştim neredeyse 2 saatte bir açılmam olmuştu çok kolay olmamıştı Buda ilk gebelik olduğu için sanırım ve ebe ne yazık suyumuzu çok erken başlatmıştı 2 gibi benim suyum bitti ve sancılarım daha da arttı sonuç olarak akşam 21:30 doğum başlamıştı direk çatıya aldılar ve nasıl ıkınmam gerektiğini söylediler doktorum sancım geldiğinde söylemem gerektiğini ve derin nefes alıp var gücümle ıkınıp çenemin göğüs kafesime gelmesini söyledi dediği gibi yapıyordum ama bir türlü olmuyordu bebeğin başı görünüyordu ama ben artık ıkınmakta zorlanıyordum en son doktorum hasta bakıcı kadına dönerek eldivenlerini takmasını ve yanıma gelmesini söyledi ben anlamadım önce o sancıyla hasta bakıcı dizlerinin üstüne çıkarak sağ tarafıma çıktı ve doktorun sancı geliyor demesiyle benim ıkınmam gerektiğini ve bakıcının ise karnıma basmasını söyledi ben o an ölüyorum sandım sancım bir tarafdan karnıma basılması bir yandan ve ıkınamamam ilk denemede yine olmadı ikinci deneme için sancıyı bekledik ve gelince aynı şekilde pozisyonu yapınca kızım artık doğmuştu kızımın benden ayrılmasıyla bütün sancılarım ağrılarım bitmişti sanki içim boşalmaştı rahatlamıştım bir an neden sezeryan yapmadım diye pişman olmuştum ama şimdi düşünüyorum da iyi ki normal yaptım yine olsa yine yaparım iki gün sancı çekmiştim doğumum hiç kolay olmadı ama iyi ki denedim ve pes etmedim. Kızımı hemen yanıma getirdiler yüzü yüzüme değdi öptüm ve çektiğim bütün sancıları unutmuştum bile 🥹🥹 doktorum doğum esnasında kesi atmıştı ama ben hiç anlamadım o sancıyla burda söylemişlerdi de inanmamıştım insan nasıl hissetmez diye gerçekten hissetmiyorsunuz fark etmiyorsunuz çünkü tek odagınız bebeğinizi dogurmak ıkınmak bir an önce ona kavuşmak, doğum bitmişti doktorumun dikiş için hazırlıklarını yapmıştı yine çok korkuyordum ya hissedersem dayanamazsam diye ama size yemin edebilirim hissetmiyorsunuz çünkü uyusturuyorlar ben dayanabildiysem yapabildiysem herkes yapar çok rahat dikişleri izliyordum ama asla hissetmedim her şey bitmişti artık odaya alındık kapıda o kadar kişi toplanmıştı ki sabahtan canım ailem benimle birlikte dokuz dogurdular bu konuda çok şanslıyım 😊 çok rahatlamıştım hiç bir ağrım sancım yoktu rabbimden istedim oda bana nasip etti açık söylemek gerekirse çok sancı çekti hatta pişman da oldum ama pes etmedim. Şimdi kızımla evimizde yeni hayatımıza alışmaya çalışıyoruz. Belki çok uzattım ama demek istediğimi, yazarak anlatmak istediğim benim gibi korkan, yapamam, canım şirin 😊 diyen biri yaptıysa herkes çok rahat yapar asla kolay değil sonuçta bir insan dünyaya getiriyoruz ama sonrası çok rahat bu arada 6 dikişim var iki tanesi içerde doğum esnasında kendimi çok zorladığım içim bir damarım çatladı onu dikti doktorum geri kalanda dıştan gereken pansuman işlemini yapınca hiç bir ağrı sızı olmuyor şuan ayaktayım kendi işimi kendim yapabiliyorum. Umarım yazdıklarım yaşadıklarım size yardımcı olur rabbim sağlıkla bu yükün altında kimseyi bırakmasın 🙏