Merhaba arkadaşlar. Ben 40+6 da vajinal doğum yaptım. İlk doğumumdu. Doğum yapalı 12 gün oldu. Ben de, benim gibi doğumdan korkan stres yapan hamile arkadaşlar için doğum hikayemi burada anlatmak istiyorum sizin için. Ben doğum yapmaktan o kadar çok korkuyordum ki son 1 ayda çok stres yapıp, kendimi çok yıpratıp üzmüştüm. Sürekli nasıl doğum yapacağım, çok acı çekicek miyim sancıya dayanabilecek miyim diye düşünüp duruyordum sürekli. Kendimi o kadar çok üzmüştüm ki sürekli bunu düşünüyordum. 40+4 te doktorum hala sancım falan gelmediği için beni hastaneye yatırıp suni sancı ile doğumu başlatmak istedi fakat ben kendi sancımın gelmesini beklemek istiyordum suni samcı almaktan da çok korkuyordum. Bu yüzden bir kaç gün daha bekleyebileceğimizi söyledi doktor ve ertesi günün akşamı tuvalete girdiğimde hafif ıslaklık olduğunu fark ettim ve damla damla az az suyumun geldiğini fark ettim. Ve biz o gün eşimin kardeşinin yaşadığı şehre gelmiştik onu ziyarete, eşim ben ve kayınvalidem o gece onun evinde kalıcaktık. Bizim yaşadığımız şehir ile arasındaki mesafe 2 saat. Ertesi gün dönücektik 1 gece kalıp. Sonra biz eşimle yattık ve uyuduk. Gece 3 gibi uyanmıştım ve karnımda gaz sancısı gibi bir ağrı vardı normal zamanlarda benim gaz sıkışmam olur zaten ve ben de yine gaz sıkışması diye düşündüm bunu ve ishal olmuştum herhalde üşüttüm diye düşündüm ve tuvalete gitmeye başladım sürekli. Tuvalete gidiyorum geliyorum yatıyorum o ağrı tekrar gelmeye devam ediyor tuvalete gidiyorum geliyorum yine aynı ağrı, dedim ki bu gaz sancısı değil de doğum sancısı mı acaba ilk doğumum olduğu için doğum sancısının da nasıl bir şey olduğunu bilmiyorum ve anlayamadım açıkçası ilk başta ben sürekli gaz sancısı sanıyorum üşüttüm sanıyorum. Ama böyle 10 dakikada bir o sancı geliyordu. Belimden kasıklarıma doğru vurmaya başlamıştı ve bu şekilde sabah 7-8 e kadar durdum ben sürekli tuvalete gidip geldim. Artık sabah olduğunda yatamıyordum ağrı geldiğinde yatamadım yerimde biraz duramamaya başladım yürüyordum evin içinde gaz çıkarmaya falan çalışıyordum çünkü ben hala üşüttüm ishal oldum diye düşünüyorum hatta gittim sabah patates haşladım ishalime iyi gelir diye ama artık saat 9 olmuştu ve yerimde duramıyordum oturamıyordum yatamıyordum. Kayınvalidemi de uyandırdım gaz sancısı olmadığını sancımın geldiğini söyledi bana ve ben o ana kadar doğum sancımın geldiğini düşünmemiştim bile. Hemen bir iki tane patates attım ağzıma ve yola çıkalım dedik yaşadığımız şehre geri dönmek için yola çıktık. Arabada sancılarım 5 dakikada bir geliyordu ve geldiğinde derin derin nefes alıp veriyordum ve ben o şekilde 2 saat yol geldim. Sancılar asla dayanılmaz bir sancı değildi kasılma gibi gelip geçiyordu. 2 saat yol geldikten sonra önce evimize geldik ve ben sıcak bir duş aldım hemen. Duştan çıktıktan sonra bir baktım nişanım gelmişti. Sonra hemen giyindim ve o sırada sancılarım geldiğinde yine derin nefes alıp verip bir yere tutunup çömeliyordum hep. Kendi annem de gelmişti ve biz bir de hastaneye gitmeden kahve yaptılar ve kahve içtim o sırada gitmeden. Sonra bavulumuzu aldık biraz da apartmanın önünde yürüdüm sancı geldiğinde biraz merdivenden indim çıktım ve sonrasında hastaneye gittik. Doğum servisine aldılar beni ve açıklığıma baktıklarında kız dedi ki tama yakın açıklık dedi. Ben o kadar çok şaşırdım ki. Evet geceden beri sancım vardı açılma olmuştur mutlaka diye düşünüyordum ama tama yakın 9 cm açıklık beklemiyordum hiç. Açıklık tama yakın olduğu halde benim sakinliğimi gördüklerinde çok şaşırdı ebe ve yanındaki hemşire kız. Nst ye bağladılar beni hemen ve o sırada bir kadın geldi ve çok merak ettim bu kadar sancıya dayanabilen kişiyi dedi beni görmeye gelmiş. Daha sonra benimle ilgilenen ebe beni doğumhaneye almadan burada biraz ıkınacaksın dedi sancın geldiğinde beneğin kanala inmesi için sanırım ve orda sancım geldiğinde 3-4 kez ıkındım ama canım acımıyordu yani sadece ıkınmak için bi çaba sarf ediyorsun. Daha sonra artık beni doğumhaneye aldılar ve orda da aynı şekilde sancım geldiğinde ıkınmamı istedi ve 10 dk de güzel kızım doğmuştu. O an çok farklı bir şeydi gerçekten bebeğim doğduktan sonra plasentanın gelmesini biraz beklediler onun çıkması için biraz karnıma bastırdılar orada biraz karnım acıdı sadece. Plasenta da çıktıktan sonra dikişlere geçildi. O sırada bebeğimi giydirip kucağıma koymuşlardı zaten ben ona bakıyordum. Dikişler 20 dk sürdü içerden yırtılma olmuş sanırım ıkınırken içerden dışardan diktiler ama uyuşturdukları için hiçbir şey hissetmedim. Daha sonra da güzel kızımı kucağıma alarak doğumhaneden bebeğim kucağımda yürüyerek çıktım. Sonra da dedim ki bu kadar korkuyu stresi boşuna yaşamamışım. Gerçekten hiç korktuğum gibi olmadı çok şükür ki bebeğimi sağlıkla kucağıma aldım. O yüzden doğum yapıcak olan arkadaşlar siz de hiç korkmayın ve hep olumlu düşünün yapabileceğinizi düşünün ve o an gerçekten Allah size kolaylık veriyor ben gece 3 tr sancı çekmeye başlamışım fakat dediğim gibi ben ilk başta gece 3 ten sabah 9 a kadar hep gaz sancısı diye düşündüm mesela asla panik olmadım sonra dedim ki Allah bana bunu hissettirmedi demek ki dedim. Ve sancılarım son ana kadar asla dayanılmayacak bir sancı değildi. Sadece ıkınma kısmında biraz çaba sarf ediyorsunuz o da bebeğin çıkması için gayet normal bir şey. O yüzden siz de asla korkmayın ve bebeklerinizi sağlıkla kolaylıkla kucağınıza alın inşallah🌸