11.11.24 tarihinde gerçekleşti doğumum 37+5 haftada geldi bebişim şuan 13 günlük anca vakit bulabildim yazmak için ☺️ biraz acılarımdan ve zorluklardan da bahsedicem o yüzden etkilenecek olanlar okumasın lütfen 🙏 hep normal doğum düşünen birisiydim ona göre son zamanlarda yemelerime hareketlerime dikkat etmeye başladım. 8 Kasım Cuma günü sabah 6 da ağrılarım başlamıştı ve 12 ye kadar sürdü doktoruma mesaj atmıştım ağrılarım var ama sancı mı emin değilim diye doktorum da gel bakalım dedi. Gittim nst ye soktu biraz sancı çıktı nst de sonra alttan muayene etmek istedi açılma var mı diye ama beni o kadar zorladı ki canım çok acıdı ve muayene sırasında koltukta hem kendimi sürekli yukarı çektim hemde doktorun elini tuttum iteledim falan doktorum da sinirlendi anladım yani sinirlendiğini sen normal doğum yapamazsın sezeryan dedi direkt. 11.11 pazartesi günü için 12 den sonra birşey yeme sabah 9 da aç karınla gel bakalım daha duracak gibiyse sezeryan için gün veririm eğer geliyor gibiyse o gün alırım dedi 2 tane de ciğer geliştirici iğne verdi iki gün onu vuruldum ama o kadar moralim bozulmuştu ki kendimi sezeryan için hiç hazır hissetmiyordum o gün boyunca ağladım çok ta korkuyordum sonra eşimin de desteğiyle kendimi pazartesiye kadar 2 gün boyunca sezeryana hazırlamaya çalıştım. Pazartesi olduğunda gittim alttan muayene etti tekrar 2 cm açılma olduğunu söyledi nst ye gönderdi muayeneden sonra fena sancılarım başladı nst de kıvranmaktan zor durdum sonra kanamam geldi doktorum yatış yapmama karar verdi saat 13.30 da sezeryana girecektim odama geldim ameliyat kıyafetleri getirdiler onları giydim ama kalbim yerinden çıkacak nasıl heyecanlıyım korkuyorum meraklıyım karmakarışık duygular içindeyim sonra odada nstye bağladılar damar yolu açıldı derken saatim gelene kadar öyle bekledim. Saatim geldiğinde ameliyathaneye geldim epidural olacaktım belden iğne vurmaya başladılar benim için en acılı kısım orasıydı diyebilirim o kadar sezeryan hikayesi okudum iğnenin bu kadar can acıttığıyla ilgili hiçbir fikrim yoktu o an canımdan can gitti bağırdım biraz kendimi kastığım için iğneyi yapamamışlar hareket etmiyordum bir an önce bitsin diye ama elimde olamadan kasılıyordum her seferinde olmuyordu neredeyse en az 10 tane iğne denediler artık acıdan bayılacaktım iğneyi yapan kişi söylenmeye başladı rahat dur uzatıyorsun yapamıyoruz falan baya söylendi sonra üç kişi tarafından tutulmaya başlandım biri kafamı eğmeye çalışıyor diğeri kollarımı tutuyo diğeri belimi sabit tutmaya çalışıyo Allahım ölücem artık dedim yeter diyorum bu kadar zor olamaz sonra bana haber bile vermeden bayıltmışlar beni içime fenalık geldi bayılıyorum ben derken gitmişim çok kısa süreli bayıltmışlar iğneyi vurana kadar 😄 gözümü açtım önümde yeşil örtü ayaklarımı hissetmiyorum falan böyle şeyler düşünürken canım kızımın ağlama sesini duydum o an kalbim yerinden çıkacaktı herşeyi unuttum yukarıdan gösterdiler sonra yanak yanağa getirdiler bizi yaşadığım herşey rüya gibiydi o an sonra kızımı giydirip götürdüler bende dikiliyordum tabi 😄 acı hissetmiyordum ama sarsıldığını hissediyordum. Daha sonra odaya aldılar beni çok üşüyordum ısınmam biraz zaman aldı. İlk ayağa kalkmam için hasta bakıcılar gelmişti kaldırdılar beni, bir iki adım atmaya çalışırken acıdan soğuk soğuk terler döktüm gözüm karardı midem bulandı dedim ben bayılıyorum yatağın bir tarafından kalktım diğer tarafına zor attım kendimi tuvalete falan gitmek çok zordu eşimle gidiyordum kendi kıyafetlerimi bile çıkartamıyordum tuvalete oturmak bile çok canımı acıtıyordu acılı zamanlardı evet çok zorlandım yanımda bebeğim yatıyordu ama ben ilgilenemiyordum beni en çok üzen şeydi ama 3 gün en fazla 4 gün sürdü sonra çok çabuk toparladım kendi ev işimi bile yaptım unuttum bile o anları şimdi herşey çok güzel kızımla doya doya ilgileniyorum bu anların tadını çıkarıyorum çok uzun oldu biliyorum biraz da uykusuzluğun etkisiyle cümleleri toparlayamadım okursanız ve sormak istediğiniz bişey olursa sorabilirsiniz 💗