Sezeryan psikolojik

Burcuayazege

8 kasımda ani kararla Sezeryan oldum. İlk hafta zorlandım ayağa kendi başıma kalkamıyordum şükür şimdi kalkıyorum kendi işimi hafifte olsa görebiliyorum ama son iki gündür halsizlik var. Lohusa psikolojisine girdim yaşamak istemiyorum bu yeni hayata alışmak zor geliyor. Doğumdan beri kayınvalidemle annem yanımda. Annemin yanımda olması o kadar güven veriyor ki ama cumartesi ikiside gidicek. Kayınvalidem 5dklık mesafede oturuyor çok yardımcı oldu annem 40 dklık mesafede ama ben annemi istiyorum onun varlığı bana huzur veriyor güven veriyor ama gidicek her akşam ben yapamıyorum diye ağlıyorum çocuğuma yetememe bakamıcam duygusunu çok fazla yaşıyorum. Artık yaşamak istemiyorum diye ağladım geçenlerde. Bunların yanı sıra ağrılarım başladı baş ağrısı deli gibi var diş ağrım başladı başıma vuruyor kemiklerim sızlıyo. Eşim vardiyalı çalışıyor artık tek bakıcam bebeğime nasıl yaparım bilmiyorum işin kötü yanı bebeğimi çok seviyorum fakat benimseyemedim bu psikolojiden umarım bebek reddi istememzlik yaşamam bugün doktora gideceğim inş bu süreç çok uzun sürmez

Ebrueren

Burcuayazege merak etme bunlar gayet normal ve olağan şeyler hepsi geçici kendine güven güçlü ol bebeğine sarıl nasıl senin annene ihtiyacın varsa aynı şekilde bebeğininde sana ihtiyacı var sende güven buluyor seni istiyor birbirinize kenetlenin kaynanda zaten yakınındaymış çok zorlandığında gelir annende çok uzak değil bence hafta sonları gelebilir sana herkes elinden gelen desteği verir diye düşüyorum ama sen güçlü ol kendini bırakma bebeğine çok güzel bakarsın hiç korktuğun gibi olmıycak 🌸

birce86

Burcuayazege Merhaba, hayırlı olsun öncelikle. Tüm yaşadıklarınızın daha ağrını yaşadım ama inanın geçiyor. Öncelikle annenizi istemeniz en doğal hakkınız ama tek kişi bakınca o kişi de çok yoruluyor. Kayınvalidenize de şans tanıyın dönüşümlü olarak yardımcı olsunlar. Tek bakamayacak gibi geliyor insana , ben komşunun bebeğini bana bırakmışlar gibi hissettim ilk 3 ay depresyondan dolayı ama daha sonra neden böyle hissettim diye de ayrı bir bunalıma girdim :) Eşiniz vardiyalı olduğu zaman hiç çekinmeyin ya siz gidin kalmaya ya da onlar gelsinler. Depresyonda olduğunuz için her gelen veya gelmek isteyen batabilir size ama kim gelmek isterse açın kapıyı gelsin o an anlayamazsınız ama inanın iyi gelecek. Ben herkes uyurken evden mi kaçsam apartman tepesinden mi atlasam diye düşünüyordum değişik bir kafası var lohusa depresyonunun.Bu dönem geçici öyle düşünün hepsiiii geçiyor içinizi böyle diyerek ferahlatın. Zaman çok hızlı geçiyor en güzel en özel anlarınız bunlar bebeğinizle tadını çıkarın 🥰

Annelikmghb

Burcuayazege bende senin durumunu yaşamam insallah. Ama şöyle düşünüyorum sonucta bebek yaparken annelerimize sormadik tabiki onlar elinden geleni yapacaklar. Ama surekli bizim yanimizda olamazlar anne olmayi biz istedik ve bu hic kolay degil. Yasadigin surec gelip geçici bebegin bir gülüşüyle hepsini unutacaksin. Annelerimiz bizi kolaymi büyüttü. Bebegine sarıl sev küçücük parmaklari sev dokuz ay onun gelmesini heycanla bekledk bundan sonrasi bikac aya en zor donem bitmis olacak sabır. Saglikla buyutmek nasip olsun tatlım

tecrubeliiannee

Burcuayazege benimseyememen normal lohusalığın bitsin o seni görsün gülücükler atsın bak nasıl alışıyorsun bu hissettiklerin çok normal ben evde 4 gün bakildim sonra kaynanam da annem de gittiler iyi yönünden bak sana 15 gün bakmışlar yine :) burda kötü durum eşinin vardiyalı çalışması en büyük destek eşten geliyor çünkü kırkı çıkınca hersey yavaş yavaş düzene girecek böyle devam etmeyecek bunu bil kendine çok iyi bak :)

Burcuayazege

Ebrueren teşekkür ederim inşallah

Burcuayazege

birce86 teşekkür ederim şöyleki kayınvalidem sürekli bişeyler söylüyor ve ben strese giriyorum iki kere tansiyonum yükseldi emzircem çocugu emzirme uyusun diyor örnek olarak o yüzden annemi istiyorum şöyleki sağlık problemleri yaşadığım için bebeiğime bakamıcak gibi hissediyorum ama tabi ki tek kaldığımda mecbur bakıcam çocuğuma bugün doktora gidicem ini bu durum düzelir 🙏🏻

kardelen54

Bende 26 ekimde sezeryan oldum. Birebir aynı duyguları yaşadım annem ve kayinvalidem kaldı yanımda kayinvalide ise başladı annem gitme zamanı geldi ağladım bende nasıl yapicam diye düşündüm ama bir hafta bebeğimle yalnız kaldım evet psikolojik olarak zordu ama yalnız kalınca alışmak daha kolay oluyor şu an 2.haftayida atlattık hepsi geçti bebeğime alıştım su an tam tersi yalnız kalmak istiyorum

crescent___

Allah yardımcınız olsun inşallah güzel güzel geçsin, biraz daha kendinize bebeğinize onunla baş başa olup özel anlar yaşayacağınıza odaklanın, ne şanslısınız ki bu kadar durabilmişler, ne şanslısınız ki ikisine de bir telefon ile ulaşıyorsunuz, eşinizin mesai zamanları bolca bir ona bir ona gidin ya da arayın çağırın, herkesin ihtiyaç ve isteği farklı, bana da insanlar iyi gelmiyor şimdiden gönül kırmadan kendi ailem dahil kalmalı bir durum istemediğimi nasıl ifade edebilirim diye düşünüyorum

birce86

Burcuayazege düzelir düzelir hiç merak etmeyin. Ben hamileyken işten atıldım, üstüne 6 aylık hamileydim babam coronadan 1 günde vefat etti. Sezeryan zaten kabus gibiydi 1 ay boyunca dikiş yerlerinden şakır şakır iltihapları aktı yerimden kalkınca ölecek gibi oluyordum acıdan. Benimkiler de tepemde emzir diye bağrınıyordu ve hiç sütüm yoktu kızım sinir krizine giriyordu doyamadığı için verelim mama diyordum hayır anne sütü alsın diye direniyorlardı tepemde , böyle şeyler yaşanıyor. Ben hatta bir gece AA yeter evi mülteci kampına çevirdiniz gidin evinize be yeter diye bağırmıştım. Dediğim gibi depresyon bu geçecek ama süreç sancılı geçiyor. Tek kalmaya başladığınız zaman yolune giriyor her şey.

BusrAsil2019

Burcuayazege ilk çocukta yaşadım bu yaşadıklarınızı nerden çıktı bu çocuk olayı ne gerek vardı şimdi eski hayatımı istiyorum gibi düşünceler çok fazlaydı bende de ama geçiyor merak etmeyin hiç bir şey kalıcı değil bu hayatta inanın. Öyle olsa ikinciye hamile kalırmıydım mesela? Gibi 🙂 sabırlı olun yeter ❤️

Burcuayazege

BusrAsil2019 teşekkür ederim doktora gittim biraz daha iyi geldi aslında çevrem çok destekçi ama başta kayınvalidemle zıtlaşma oldu kötü niyetli yapmadı ama ben mi lohusaydım o mu belli değil gibiydi ilk başta sıkıntı çekince biraz bu psikolojiye itildim umarım toparlarım ailem bana çok güçlüsün yaparsın sen diyor çocuğumu atıcak değilim tabiki de bakıcam bu bi süreç kabul etmek zorundayım aslında o minicik gözleri açıp bana bakınca içim gidiyor Sezeryan ağrısından çok alamıyorum bebeğim kayınvalidemin kokusunu daha iyi tanıyor sağolsun kucağından indirmediği için ben alınca da çocuk kucağa alışmasın dedi bugünde işte bu bi örnek mesela neyse bir an önce toparlanırım inşallah annem gidicek oda bunaldı burda aslında kayınvalidem kalıcaktı ben istemedim bir an önce tek bakmak için onların olması bana güven veriyor ve o o rahatlıkla bebeğime belki bu kadar uzak davranıyorum şimdi tek kalınca belkide bebeğimle aramızdaki bağ çoğalır bende ondan güç bulurum diye düşünüyorum yoksa sağlıksal psikolojik her açıdan bitiğim. Şeyde var ben biletleri bu hayatta kolay kolay başarmadım hep bi zorluk hep üst derece çaba göstermek zorunda kaldım şimdide böyle olunca artık bünyesel tepki verdi diye düşünüyorum birde lohusalık herşey üst üste geldi yani hayırlısı artık

BusrAsil2019

Burcuayazege gitmeleri sizin için daha iyi olur garip gelecek ama gerçek bebeğinizle baş başa kalmak size daha çok güç verecek tecrübeye sabit. Kolaylıklar dilerim sağlıkla büyütün bebeğinizi ❤️

Burcuayazege

birce86 başınız sağ olsun