Bugün doğumdan sonraki 10. Günüm. Öncelikle anne olmak gerçekten mucizevi bir şeymiş. Rabbim isteyen herkese nasip etsin inşallah. Ameliyatı anlatmıştım merak ettikleriniz varsa sorabilirsiniz. 40+5 de bebek gelmek istemeynce mecbur planlı sezeryan oldum. 2 gece kaldım hastanede. İlk başlarda eğilip kalkması zordu ama sonrasında çok zorlamadı. Hatta doğum yaptığımın gecesı kızımın altını değişebildim. Ama yatağa koyarken veya alırken eşim yaptı. Hastanede ağrım oldukça ağrı kesici istedim. Bol bol su kahve ve kompostı tükettim. Taburcu olmadan gaz ve büyük tuvalet sıkıntım olmadı o yüzden. Ama itiraf edeyim büyük tuvaletini yapmak çok zor. 10. Gün oldu hala zorlanıyorum yaparken. Sancı oluyo ama zamanla geçecektir inşallah. Beni en çok zorlayan şey bu tuvalet olayı oldu galiba. Neyse eve geldim duş aldım rahatlattı ama ilk başlarda duşta batma hissi oluyodu çok şuan olmuyo oda geçti şükür. İlk bir hafta yatarken kalkarken çok zorlandım ama şuan rahatlıkla yatıp kalkıyorum. Batma hissi tabiki var ama öyle dayanılmaz bir acı değil bence. Yani bir şekilde idare ediliyo bence. Benim sezeryanım olumluydu bedensel olarak sıkıntı yaşasam da idare edebildim ama ruhsal olarak ağır geldi bana lohusalık. Onunla mücadele ediyorum. Son olarak korse olayından bahsedicem. Doktorum 15 gün sonra tak dedi ama ben dinlemdim 9 gün taktım 2-3 saat sonra çıkardığımda aşırı bir kanamam oldu çamaşırıma kadar çıktı. Şükür devam etmedi sonrasında şuanda da normal. Bence dikkat edilmeli bu korse olayına. Bu arada ameliyat sırasında uyuşturdıkları iğne öyle acı verici değil gayet normaldi. Karns bastırma olayıda can yakıcı değildi bunu ameliyat sırasında yaptılar zaten. Sonrasında ebem hafif karnıma baskı uyguladı canım yanınca bıraktı kontrol amaçlı bir şeymiş. Neyse demem o ki şartlar sezeryan gerektiriyosa olsun varsın korkacak bir şey yok. Hiçbir şey sizin be bebeğinizin sağlığından önemli değil🌼