yalnız değilsin hatta o kadar benzeriz ki ben yazdım sandım desem yeridir. bu bir süreç ve herşeyin düzelmesi için önce onun şimdi gelmesinin bir anlamı olduğunu kabul etmen gerekiyor. Ben ilk kıpırdanışına kadar bunu yapamayıp kendime ufaklıge zehir edenlerdenim. Herşey her zaman tıkırında gitmek zorunda değil.ilk evlendiğinde de yemek yapmayı bilmezken sonradan mükemmel sofralar kuruyor insan. Sürece yeni bir bedene ruhsal ve fiziksel olarak alışmak gerekiyor. Kendine izin ver sonrasında emin ol herşey daha hızlı yoluna giriyor. Günlerce ev süpürmeyi bırak mutfağın yanında geçemediğim, çalıştığım yerde bu bulantı kusma vs derken gücüm sıfırladıgı için azar işittiğim günler oldu.şimdi ise kendime odaklanmayı öğrendim. Bu hayatta yaşabilecegimiz in bireysel süreç ve zamanla halledebilecek çözüm bulanabilecek şeyler için üzülmeye değmez