Selam kızlar tüm çıplaklıgıyla ben geldim.😅 Böyle diyorum çünkü arkadaşlarım tarafından çok kandırıldıgımı düşündüm. Herkes çok rahat çok kolay sakın ameliyattan korkma demişti. Evet ameliyatın korkulucak bir kısmı yok çok haklılar. “Ameliyattan korkma” peki sonrasını niçin söylemediniz?😂 4 5 günden fazla sandalye tepelerinde yattım. Neyse durun hikayemi anlatayım siz sorarsanız geri kalanını da anlatırım. Ben son kontrol var diye gittim hastahaneye riskli dogum uzmanı beni acile yönlendirmek istedi bugün dogumun yapılsın dedi. Benim doktorum şuan polikinlikte o da bi görsün o yarına tarih verdi dedim. Tamam sen git onun yanına dedi. Ben indim bi de ona muayene oldum. Suratı baya bi değişti kadının sen git acile dedi ben arkadaşıma gerekli bilgileri yolluycam hiç korkma dedi. Ters birşeyler var ama söylemiyorlar. Her neyse ben gittim Nst çekiliyor bizim yenidogan ünitesinde yakınınız var o geldi yanıma bana destek veriyor. Sonra doktor son kontrollerden sonra odaya aldı annem vardı sadece yanımda bana uyuşmadan sonda taktılar ama inanın acımıyor. Sadece sürekli idrarınız uçtaymış altınıza yapıcakmışsınız gibi oluyor. Hatta sızıntı bile olabiliyor. Biraz orda o şekilde bekledim beni gelip aldılar kurbanlık kuzu gibi gidiyorum derken geldik ameliyathaneye. Sedyenin üstünde anestezimi yaptılar igneyi ne zaman yaptılar bende bilmiyorum hissetmedim bile. Yatırdılar beni ayak ucundan uyuşmaya başladım. Beni boyamaya başladılar ama ben aglıyor bagırıryorum hissediyorum hissediyorum diye (tansiyon hastası olduğumu söylemeyi unutmuşum) bir yandan hissediyorum derken bir yandan da migde bulantısı oldu çok hafif bir de tansiyonum yükseldi söyledim yükseldi diye ve sonrası bende yok.😂 Aslında ben var sanıyorum. Ya çocuk çıkıyodu agzımda hava maskesi vardı bu kalsın mı çok iyi geldi bana dedim kalsın kalsın dedi başımdaki kaıdn.😂 Meger beni uyandırmış sonra bi baktım saga sola çekiştirip çocuğu çıkarttılar dedim neeeeeeeee😂😂 3 dakikalık bişey miydi yani. Degilmişde beni uyutmuşlar benim haberim yok ben kaldığım yerden devam etmişim. Odaya çıkarttılar Allahım bacak uzuvların var ama kıpırdatamıyorum çok garip. Çocuğum desen susuz kalmış gibi dogum da su yutmuş 3 gün küvezde yattı görememiştim bile. (Şuan çok iyi) Bana 2 kez karın baskısı yaptılar acımıyo sızlatıyor sadece. İlk ayaga kalkışımı unutamam asla çok garip saglam girip sakat çıkmış gibiydim. Ayaklarımı sürüye sürüye sadece yatak etrafında yürüdüm. 2. Yürüyüşüm odanın içindeydi. 3.sü biraz koridorda yürüdüm sonra hemen bebegim yanına küvezlere gittim. Çok acıdı canım ama umursamıyormuş insan. Eve çıktıktan sonra da asla rahat bir durumun yoktu sandalye tepelerinde yattım sırt üstü uzansam kalkamıyorum. Etrafındakilere de gel beni kaldır demek zoruma gidiyordu. Hatta ilk gece eşimi uyandırmak istemedim süt sagma saatim gelmişti. Ama altıma ettim edicem. Zorluyorum kendimi kalkmak için olmadı son çare seslendim akldırdı koridor da giderken olsa gerek altıma baya baya kaçırmışım fark etmedim bile. Normalmiş aklınızda bulunsun devamlılıgı olursa sadece riskli bir durummuş. Yani dostlar herkes siz korkmayın diye sizi yüreklendiriyor aslında bugün 13 günlük olduk evet yatıyorum kalkıyorum ama asla tamamiyle geçmedi. Çok aşırı zor degil ama bahsedilen kadar da kolay degil bunu demek istiyorum. Hiç birimizin süreçleri aynı degil asla ama acıyan yara 7 kat derin bi ameliyat olduğunuzu unutmayın basit bişey degil asla ama eger sezaryen olucaksınız lütfen bol bol uyuyup dinlenin sadece uzanın yatın iş yapıcam ona yetişicem buna yetişicem diye kendinizi yıpratmayın. Evet şu dogru 1 hafta sorna normal hayatınıza %80 dönebiliyorsunuz. Sormak istediğiniz birşey olursa yazın gördükçe cevaplıyor olucam. Saflıkla kalın.🤍