imera_fera123 Kızlar... Ne diyeyim şaşkınım. Tekmelerini hissettiğim, endişelendiğim yavrum yanımda. Rabbime binlerce kez şükürler olsun ki Mevam, cennetim yanımda. Rabbim herkese nasip etsin diyorum. Ve hikayeme geçiyorum. Bundan bir iki hafta önce başlık açmıştım. Vajinusmusum, çevreden çekindiğim için sezeryana karar veremiyorum diye. Sonunda karar verdim ve sezeryan oldum. Normal doğum travması yaşamamak için bunu yapmak zorundaydım. 39. haftamda 23.01.2019’da minik kızım dünyaya geldi. Öğleden sonra Doğum olacağı için sabah 08.00 gibi kahvaltımı yaptım, öğleden sonra aielecek hastaneye gittik. 15.45’te kızım dünyaya geldi. Onu görünce hüngür hüngür ağladım. Şükür şükür... Dokunmaları dışında bir şey hissetmedim. Yürümem de, toparlanmam da zor olmadı. Bol bol kaysı hoşafı içip gaz çıkardım, sonra yemek yemeye başladım. Bol bol yürümeye çalıştım çünkü yürümelerden sonra çabuk toparlanıyor insan. Ama bebeğimle istediğim gibi ilgilenemiyorum. Ayakta ilgilenemiyorum yoksa bin şükür iyiyiz. Annem ve kayınvalidem daima yanımda, onlar olmasa toparlanamazdım. Çok şükür, bin şükür. Anlatacak söz bulamıyorum.Rabbim herkese nasip etsin. Sorularınızı bekliyorum. Bu arada sezeryan olduğu için süt hemen gelmiyor, bol bol emzirmek gerekiyor. Yanınıza humana çayı, kompostu almayı unutmayın ve Doğumdan önce göğüslerinize iyi bakın. Sevgiler. 💕🙈😘
Hulyaaaaa75 imera_fera123 hayirli olsun canm allah anali babali buyutsun insallah bebisin kac kilo dogdu ❤️