Basakcim ikinci çocuğa kesinlikle karşı biriydim. Hemde her yönden. Hatta ve hatta ilk çocuğu hiç çocuk ikinci çocuğu da ayak bağı görüyordum diyebiliriz. Sonra düşündüm. Ben tek çocuğum annem babam göçüp gittiğinde sırtımı dayayabileceğim kim var ? Bu hayatta çocuğumu yalnız bırakmak mı daha kötü bir kardeş yapmak mı ? Ben onu anlayıp, yaşına inip, hayal dünyasında oyunlar oynayamıyorum ama bunu kardeşiyle başarabilir. Bir sürü neden sayarım böyle. Şimdi ikinciye hamileyim :) yetebilecek miyim korkum olmadı çünkü ilki 5 yaşına girecek. Ama bazen sil baştan olacak mı endişesi yaşamıyorum diyemem. Aşacağım ama eminim. En azından artık tecrübeliyim.