Herkese merhabalarr burda hepimiz gibi doğum hikayeleri okuyarak doğumu beklerken Allah bana da hikayemi yazmayı nasip etti çok şükür 🙏🏼
Bebeğim olacağını öğrendiğimden itibaren doktorumu seçmiştim ve 8. haftada yapılan kan tahlilimde şekerim biraz yüksek çıktı. Tip 2 diyabetli anne olarak hamileliğime devam ettim 10.haftadan itibaren son güne kadar insülin kullandım. Tabi bu bir risk faktörü olduğu için kontrollerim biraz daha sık yapıldı çatı muayenem de olumlu geçti ve en son 39+0 da suni sancı başlayacaktık. Son kontrolümde doktorla pazartesi mi Salı mı yatış yapalım diye tartışırken ultrasonda bebeğin suyunun kalmadığı görüldü. Doktor acilen yatış verdi ama evimiz çok yakın olduğu için yarım saat gidip gelmemize izin verdi hastane çantamı annemi falan alıp hastaneye geçtik. Bir haftadır açıklığım 1 cm di hemen beni nst bağladılar ve hemşirem tekrar kontrol etti açıklık artmamıştı yine 1 cm ve silinme hiç yok dediler. Doktorumla da konuşarak sezaryene karar verdik damar yolum serumum bağlandı. Kahvaltı yapmış olduğum için 14.30 a kadar bekleyip ameliyata girecektim. Beklerken oda süslendi ben de o sırada biraz uyumuşum. Sonra 14.00 gibi gelip beni götürdüler ameliyathanede anestezi uzmanı ve ekip bekliyordu belimden bir iğne yaptılar gerçekten çok acısız damar yolu bile daha çok açıyor öyle düşünün (benim gibi korkanlar varsa korkmasın 😂) anestezi tutana kadar doktor başımda bekledi ayağımı kaldıramayınca tuttuğu anlaşıldı ve doktorumu çağırdılar. O sırada bana sakinleştirici falan verdiler sanırım çünkü kendimden beklemediğim şekilde sakindim 😂😂😂 doktorum eşimle şarkımızı sordu açmak için gerçekten ortam çok rahatlatıcı ve sakin oluyor Allah razı olsun tüm ekipten ve doktorumdan❤️ sonra operasyon başladı dokunma hissi çekiştirme bastırma var ama acı üşüme falan hiç yoktu. Ameliyathaneye iniş anestezi yapılması tutması ameliyatın başlaması derken saat 14.23 te o muhteşem ağlama sesini duydum 🥲🥲🥲 doktorum hemen bana uzattı ellerini öptüm kokladım bebeğimi. Sonra çocuk doktoru muayene etti bebeği ve giydirmeye başladılar hemen başımı sağa çevirince göz hizamda izledim oğluşumu. Giydirince doktorum getirip göğsüme tuttu o sırada estetik cerrah da dikiş işlemini halletmiş. Eşimi aradık görüntülü ama heyecandan duymamış bile ulaşamadık. Çok kısa sürdü diyebilirim korkanlar barsa hiç korkmayın. Sedyede bebeği kucağıma koydular o şekilde çıktık annem ve eşim bekliyordu kapıda tabi duygular şelale oldu. 1 gece hastanede kaldık ve doğumdan sonraki 24.saatte çıktık şimdi 11 günlük olduk. Ben bebeğe bebeğim de bana alışmaya çalışıyor. Ameliyat yerim de iyileşti artık yine de oturup kalkarken dikkatli davranıyorum. Allah isteyen herkese nasip etsin herkesin su gibi doğumları olsun inşallah 🙏🏼