11.11.2024 saat 16.04 3100 gr lık kızımla çok şükür kavuştuk. 40+5 olmuştum biliyosunuz daha falz beklemeyip sezeryan istedim. Ameliyat korkum vardı paniktim ama hiç paniklediğim gibi olmadı. İşte iğneyi vurdukları zaman öyle çok çok canım yanmadı normal iğne acısı neyse o ektra bir şey değildi. Sonra uzandım bacaklarım uyuşmaya başladı haliyle panik yaptım biraz ama ebe hep konuştu benimle elimi tuttu sonra biraz midem bulandı oda panik yaptırdı ama hemen orda ilaç veriyolar ilaçtan sonra geçti bulantım. Acı falan hiçbir şey hissetmedim. Tabiki elleme dürtme hislerini alıyosun ama bu can yakıcı bir şey değil paniklemediğin sürece sıkıntı yok. 5 dk sonunda kızıma kavuştum o kadar güzel bir duygu ki her şeyi unutuyosun. Sonrasında ameliyat nasıl geçti hiç hatırlamıyorum bile gözüm hep kızımdaydı. Ebe hemen koynuma verdi emmeye zorladı bebeği o süreç bir tık sıkıntı tabi hemen almıyo memeyi ama orda yönlendiriyolar şuan tek başıma yapabiliyorum emzirme durumunu. Sonra odaya çıktım aradan zaman geçince yürüyüş için geldiler sadece o zorladı beni ama hemşire yönlendirmediği için öyle oldu ben biranda kalkmaya çalıştım önce yavaşça oturup öyle kalkmak lazımış haliyle kalkınca tansiyonum düştü ama hiç korkmayın bir saat sonra tekrar denedik eşimle şükür yürüyebildim. Derin derin nefes almak lazım sakin kalmak lazım o kadar korkucak hiçbir şey yok. Sancılarım tabiki var tabiki ameliyat yeri şuan çok acıyor ama bebeğinizle ilgilenirlen unutuyosunuz. Yani büyü gibi bir şey bence bu. Süreç daha yeni başlıyo ilk tuvaletim nasıl olur yada nasıl iş yapıp normal hayatıma dönerim bilmiyorum zaman göstercek ama bu zamana kadar şükür iyiydi her şey. Zaten kızım kanala falan da girmemiş ben boşuna beklemişim normal doğumu. İnşallah bekleyen herkes hayırlısıyla yavrusuna kavuşur. Her şeyin güzel olacağına inanın. Ben çok panik bir insanım ben bile ameliyata dayandıysam herkes dayanır. Dua edin sonrası da iyi geçsin inşallah 🌼