Sonunda bu hikayeyi yazmak banada nasip oldu:)
İlk gebeliğimde enfeksiyon yüzünden erken doğum yapmıştım bu bende travma olmuştu ikinci çocuk için 10 sene bekledim. Ovulasyon testleri ile ikinci ayda hamile kaldım. Benim hedefim çok kilo almadan, kimseye de muhtaç olmadan doğal bi süreç olarak hamileliği yürütmekti. Gezdim, yüzdüm, eğlendim gerçekten çok rahat bi hamilelik geçirdim ama nedense benim iki hamileliğimde de sonlara doğru hep bi zorluk oldu. Enfeksiyon kesinlikle yakamı bırakmadı zaten hep cekmisimdir enfeksiyondan. 30. Haftadan sonra crp de yükseldi. Hamilelik boyunca sadece 8 kg aldım her gün 10 bin adım yürüdüm hiç şeker geçmişimizde olmamasına rağmen üstüne bi de gebelik şekeri eklendi.
33.Haftada nst de sancım çıktı ben hiç hissetmedim hemen hastaneye yatışım yapıldı serum ve iğnelerle durduruldu, ciğer geliştirici vuruldu.
- Hafta kontrolüne giderken belim kopacak kadar ağrıyordu ayakta zor durdum o gün doğuracağımı anlamıştım eşyalarımla hazırlıklı gittim ve apar topar doğuma alındım. :) Muğla araştırma hastanesinde doğum yaptım apar topar yatış yapılınca çok korktum ama önceki yatışımdan dolayı bi çok hemşireyi, ebeyi tanıyordum daha önce yattığım aynı odaya denk geldim 86 numara kaderim oldu 😅 oda arkadaşımda bir gün önce doğum yapmıştı gerçekten herkes beni çok rahatlattı. Spinal yapılacaktı ama panik atağım olduğu için çok korktum anestezi uzmanı genel anestezinin yan etkilerinden bahsetti yine de kararı bana bıraktı. Sonda odada takıldı ama gerçekten hiç hissetmedim. Ameliyathaneye gidince nöbetçi olan doktoru hiç tanımadığım halde korktuğumu görünce bana o kadar iyi davrandı ki mükemmel nazik bi kadındı bence spinal ol ama karar senin dedi uyumaya doğru anesteziyi verirken doktor hanım yüzümü oksadi korkma daha önce çok doğum yaptırdım bu şekilde dedi beni çok rahatlattı. İkinci olmasına rağmen ben bu doğumda çok çok korktum. Bebek hemen ailemin yanına götürülmüş bende 20 dk sonra çıktım hiç anestezi etkisi yaşamadım. Hemen bebeği emzirmeye çalıştım ama bebeğim memeyi tutmadı. Bi terslik var gibiydi neyse ki o arada yoğun bakım doktoru geldi nefes alışverişi yetersizdi bebeğim yoğun bakıma gitti 4 gün entube yattı, benim gebelik diyabetim enfeksiyonum bebeğimi de etkilemiş meğer. 8. Gün çok şükür hastaneden çıktı. Beklemek ölüm gibiydi her günüm ağlayarak geçti.
Sonda çıkarken ben çok ağrı hissettim yalan yok. Ağrı kesicilere alerjim var hiç ağrı kesici yaptıramadım o yüzden çok acı çekmiş olabilirim. 2. Günün sonunda ağrıya artık dayanamayınca anestezi uzmanı benim alerjiyi tetiklemeyecek bi kaç karışım bularak serum taktı o şekilde rahatladım. Bebeğim gelene kadar çok çok zordu Rabbim kimseye yaşatmasın ben bu süreci hep ayakta geçirmek zorunda kaldım lohusaliktan filan hiçbir şey anlayamadım ama çok şükür ki oğlum artık yanımda. Valize koyduğumuz hiçbir şeyi kullanamadan taburcu olunca anladım ki nasipten öte köy yok arkadaşlar bunca hazırlığa rağmen hikayemiz böyle yazılmış böyle yaşandı.
Biraz uzun oldu ama negatiften pozitife dönen hikayemle bende elenmis oldum. Benim tavsiyem gebelikte kesinlikle sigara içilmemesi ve enfeksiyon şeker gibi şeylerin küçümsenmemesi. Sigara tiryakisiydim hamilelikten önce. Bebeğim bırakmama rağmen bu sorunlari yaşadı içseydim kendimi asla affetmezdim. Açlık tokluk hep çok iyi çıkarken doktor yükleme yaptırma demişti onu dinleseydim de gebelik diyabetimi bilemezdim.
Sorularınız varsa alabilirim :)
darısı sizlerin başına🫶🏻