Canannozn bunları düşünmen bile güzel bir anne olacağını gösteriyor. Evet ben hiç anne olmadım ikinci gebeliğim ilki dış gebelikti şükür şuan kızımla 29 haftalığız. Hiç korkmuyorum insanlar hep çok korkutuyor,asla dinlemiyorum çünkü her gebelik ve annelik insandan insana değişiyor. Bana dersen ben anne duygusunu da bilmiyorum.Fakat eşim bana hem anne hem baba. 12 yaşındayken 4 yaşındaki küçük kardeşime bakmak zorunda kalmıştım bazen ateşi çıktığında gece bana anne derdi o duyguya bakıyorum bide şimdi içimde kıpırdayan yavruma meğer diyorum ben küçükken zaten anneymişim. Velhasıl kelam ben hem ilk gebeliğim de hem de küçüklük travmamdan dolayı sürekli evlat edinmek istedim fakat şuan şükür çocuğum var he ne olacağıda belli değil ama ileride ev sahibi olup da güzel bir yaşantım olursa yine çocuğuma yada çocuklarıma arkadaş olarak bir evlat edinmek isterim. Bu arada 19 yaşındayım.Hukuk öğrencisiydim fakat bir yıl önce kaza geçirdim sağ gözümü kaybettim.okulu bıraktım,o yıl herşey tamamdı amerikaya gidip ingilizce eğitimi alacaktim ama Dunyam başıma yıkıldı, kendimi çok seviyordum, çok övüyordum. Şuan desen aynalara küs değilim ama barışık hiç değilim.bergen gibi hissediyorum ama gözüm açık hareket ediyor sadece renk değişimi ve küçülmesi var.tedavisi var fakat imkan ve ameliyat denilince aklim duruyor çok korkuyorum. Şimdi diceksin ben ne dedim sen ne anlattın diyee. Anlatmak istediğim aslında şu kafanı asla kötü yerlere yorma sürekli bol bol Meryem süresi dinle. Sana çok kötü doğum sonrası deseler de inanma belki hiç sanciyi hissetmiceksin. Ben annesiz büyüdüm ama olur da doğum da bende hayatını kaybeden annelerden olursam biliyorum ki eşim ona çok iyi bir anne olacaktır.