Merhaba kızlar 28 eylülde 27+5 de doğum yaptım. Ben normalde çok hareketli sürekli herşeye yetişmeye çalışan biriyim hamileyken de öyleydi ilk üç ay kimseye söylemedim çünkü beklemediğimiz bir gebelikte daha sonra 22. Haftam da aktif kanamayla hastaneye yatırıldım muayene sonrası bu bebek daha fazla beklemez ve doğsada yaşamaz dediler o gece sabaha kadar Doğumhanede tek başıma ağladım daha sonra ilaçlarla biraz daha toparlanıp bir hafta sonra eve gönderildim, bir ay kadar sürekli yattım 26. Haftam da tekrardan musluktan boşalır gibi şiddetli bir kanama yaşadım hastaneye yetiştiğim de plesentanın kısmi olarak bebekten ayrıldığı ve bu hem beni hem bebeği riske atmak demek olduğunu bebeği almaları gerektiğini söylediler ben yine doktora yalvararak belki bişeyler yapabiliriz en azından sabaha kadar bekleyelim diye ısrar ettim sabaha kadar ağladım daha sonra o şekilde de 10 gün hastanede yatarak idare ettim. Tam 27 haftada eve taburcu oldum 5 gün annem de kaldım 27+ 5 sabahı bu sefer her zamankinden daha aktif hiç durmayan şiddetli kanamayla hastaneye yetiştim plesentanın tamamen bebekten ayrıldığını ve rahmin açıldığını söylediler beni acil doğuma aldılar kan değerlerim çok düştü sürekli kan takviyesi yaptılar bebeğim doğduğunda ağlama sesini bile duymadım ameliyatta tek sorduğum soru yaşıyor mu neden ağlamıyor oldu , hayatım boyunca hiç bu kadar korkmadım daha sonra bebek Yenidoğana bende servise çıkarıldım ilk yürüyüşü yaparken bile koridorda herkes mutlu yeni anne olmuş kapılar süslü üstlerinde lohusa pijamaları görünce çok üzüldüm çok ağladım bugün tam 40 gün oldu bebeğim hala küvezde ama zaman geçtikçe ona olan inancım artıyor umarım buraya kavuştuğumuz günüde yazarım, inşallah şu an hamile olan tüm anneler bebeklerini sağa salim kucaklarına alırlar 🙏