Bebeğim şu an 25 günlük ve ben hikayemi şimdi yazabiliyorum🌸 burada tüm hikayeleri okuduğum için benim gibi okumayı sevenlere anlatıyorum🤭 bu benim 5.gebeliğim kucağıma aldığım ilk bebeğim. 🤲🏼 düşükler sonrası kan pıhtılaşması olduğu ortaya çıktı kan sulandırıcı kullandığım halde ilerlemedi vs vs uzun uzun yazmayacağım. Bu gebeliğimde yüksek doz kan sulandırıcı iğne kullandım. Yine riskli gebelikti aylarca yataktan kalkmadım. Bir de gebelik şekeri çıkmıştı yani bayağı zorluydu aslında ama kızıma giden yol olduğu için o kadar anlamlı ve güzeldi ki. Doğum hikayeme geçeyim uzatmadan :) normalde ben sezaryen istiyordum pıhtılaşmadan dolayı korktuğum için hem de gebelik şekeri çıkınca çok beklemeden alınmasını istedim. Sonuçta yüzdük yüzdük kuyruğuna geldik ve ilk kez bu kadar ilerlemiştik. Normal doğum düşünmedim hiç o yüzden. Nitekim doktorum da 5.gebelik hiç riske atmayalım 37+3 te alalım dedi. Biz de onayladık. Doktorum sabah 8 de ilk doğuma seni alalım dedi . Bu arada ben her zaman doğuma eşimin girmesini istiyordum ancak kendisi korktuğu için ona açıkça hiç söylememiştim. Oysa girmesini yanımda olmasını, kızımızı ilk beraber görmeyi o kadar istiyordum ki. Eşimin girmeyeceği aklıma geldikçe ağlıyordum. Eşime söylemedim çünkü tansiyonu düşüyor kan görümce vs onu da baskı altında bırakmak istemedim hiç. Her neyse son hafta eşim girmeye karar verdi ben tabi ki şok :) son güne kadar vazgeçebilirdi ben de ona kendini kötü hissedersen girme demiştim. Her neyse sezaryen saabahına döneyim. Odaya geçtik odayı süslemeler vs . Doğum anı fotoğrafçısı geldi doğuma gitmeden fotoğraflarımızı çekti. Bu arada beni nst ye bağlmışlardı. Daha sonra saat 8.15 gibi doğumhaneye alındım . Spinal anestezi olcaktım. Canım tatlı değildir ama iğne ağrıttı ben hiç ağrımayacak sanmıştım. Tabi dayanılmayacak bir ağrı değil. 2 dk içinde ayaklarım ısınmaya uyuşmaya başladı bu arada ben ağlıyorum tabi. Tek başımayım orada korkuyorum vs. Sonra uzandırdılar kollarımı bağladılar normalde bu etspta kriz geçiririm sanıyordum ben bu tarz şeylere gelemem çünkü ama ilginç bir şekilde kollarımın bağlanmasından hiç etkilenmedim. Birkaç dk sonra tabiii ki ben hazırdım örtüler vs eşim geldiii 😍🥰 yanıma geldi ve elimi tuttu. Bu bana o kadar iyi geldi kiiii. Eşimin yanımda olmasının bana bu kadar destek olacağını asla düşünmemiştim. Çok mutluydum kesmeye başladılar. Doğum fotoğrafçısı geldi o ara çok iyiydim fotoğraf vs dikkatiim dağılmıştı. Sonra bi ağlama sesi geldi. Allahım hayatımda duyduğum en güzel ses . Şükürler olsun 🙏🏻🙏🏻 kızımı hemen gösterdiler ve giydirmeye götürdüler. Sağ tarafımızda masada ağlıyordu onu giydirirlerken. Ben rüyada gibiydim. Sonunda ona kavuşmuştuk. Hayallerim gerçek olmuştu. Kızımı sordum sağlıklı mı diye evet dediler. Daha sonra giydirince ilk temas için getirdiler tabi kızım ağlıyor. Eşim yanağını benim yanağıma değdirdi. Ben o anı kimseye anlayamam. Kelimeler yetersiz kalır. O yanağın yumuşaklığı , sıcaklığı . O his o kadar güzeldi ki … ömrüm boyunca unutmayacağım canım kızım bana o kadar güzel duygular yaşattı ki. Kızım benimle temas edince ağlamayı bıraktı. Bu da çok güzeldi. Sonra fotoğraflarımız çekildi vs derken kızımı odaya alacaklarını söylrdiler. Eşim de onunla odaya çıktı. Eşim sadece bebek odaya gidene kadar kalabiliyormış. Öyle işte her şey mükemmeldi ta ki eşim ve kızım gidene kadar :) onler gittikten 30 saniye sonra midem bulanmaya başladı tam kusacaktım bi ilaç yaptılar. Sonra kalbime bir şey oturmuş gibi nefes alamamaya başladım ve bunu sanırım 30 saniyede 20 kez söyledim nefes alamıyorum diye :) anestezi doktoru geldi bir şey yaptı ben sakinleşmeye başladım uyuyacaktım neredeyse. O yapılan her neyse odaya geçtikten saatler sonra bile etkisindeydim. Kafam bayağı iyiydi yani. Odaya geçtim kızımı kucağıma getirdiler emzirdim 20 dk boyunca ona hayran hayran baktım. Sonra gece 12 ye kadar bir daha emmedi hep uyudu o uyudukça ben stres oldum. Ben stres oldukça kıızm emmedi derken gece şükür emdi. İlk emme biraz sıkıntılı geçti ama ben hiç pes etmedim şükür kızım da emdi🤲🏼 bu arada bende hiçbir şekilde baş ağrısı olmadı. Yani sıfır baş ağrısı diyebilirim. Ayrıca gazımı gece çıkarabildim ama sıfır gaz sancısı :) onun dışında ilk yürümeden aşırı korkuyordum genel olarak çoğu kişi ilk yürüme zor olur diyordu. İlk yürüme de çok rahat oldu. Yani neredeyse hiç zorlanmadım. Kişiden kişiye değişen bir şeydir tabi bünye meselesi. Ama kendinizi hiç şartlandırmayın kötüye :) bir de rezene çayı içmiştim o iyi geldi gaz çıkarmada. Benim hikayem de buydu şükürler olsun kızımın gazını çıkarırken bunları yazdım size😀 soru varsa cevaplarım . Herkese güzel doğumlar dilerim ve isteyen herkes sağlıkla kucağına bebeğini alır umarm 🤲🏼