Selam kızlar. 24.10.2024 tarihinde doğumum oldu. Başından beri sezaryen istiyordum nitekim bebeğim de kilo olarak 2 hafta önden gidiyordu zaten vajinal doğum da zor olur demişti doktorum. Açıkçası vajinal doğumdan da sezaryenden de çok korkuyordum. Daha önce damar yolu bile açtırmış insan değildim🫠 Neyse o gün geldi çattı sabah 07.30da hastaneye geldik hazırlıklar yapıldı. Odada damar yolu açıldı, giyindim ve sonrasında beni ameliyathaneye aldılar. O güne kadar deli gibi korkan ben ameliyathaneye giderken üzerime bir sakinlik geldi bir an önce bebişime kavuşmak istiyordum. Ameliyathanedeki herkes çok anlayışlı ve güler yüzlüydü. Hemen spinal iğnesini yaptılar ve gerçekten sinek ısırığı şeklinde bile hissetmedim. Belimden ayaklarıma doğru bir sıcaklık hissettim ve beni sedyeye yatırdılar. Sondayı taktılar, batikon sürdüler ve doktorum geldi. 5 dk sonra bebis çıktı. Hemşireler aldı yanağıma koydular ve çocuk doktoruyla birlikte gereken şeyleri yaptılar. O sırada ufaktan bir mide bulantısı gelecek gibi hissettim hemşireye söyledim hemen bir ilaç yaptı ve geçti. İstersen seni uyutabilirim dedi. Hiç böyle bir şeye gerek duymadım çünkü gerçekten hiçbir şey hissetmiyorsunuz ve başınızda birileri sizinle konuşuyor sık sık. Hemşirelerden rica etmiştim bebeğimin ve benim fotoğraflarımızı çektiler bana gönderdiler😍 Bebeğim çıktıktan bi yarım saat sonra kadar benim işlemim de bitti. Artık tam odaya çıkacakken bir titreme geldi. Anestezinin etkisiymiş bi 30-40 dk sürebileceğini söylediler. Eşim, annem beni kapıda bekliyordu hep birlikte odaya çıktık. Çıktıktan 1 saat sonra çorba, su, nescafe içmeme izin verdiler. Hemen bol su ve nescafe içtim. O sırada çorba ve kayısı hoşafı geldi hastaneden. Yaklaşık 4-5 saat sonra uyuşukluğum geçti. Herhangi bir ağrım, acım yoktu. Gelip ağrı kesici ve antibiyotik yapıyorlar ara ara. Bir ara doktorum geldi kanama kontrolü için karnıma bastırdılar ama tam uyuşukluğum geçmediği için o da hafif bir acıydı. 7 saat sonra ilk yürüyüş için hemşireler geldi. Açıkçası bu andan çok korkuyordum ama söylenenler gibi benimki çok ağrılı olmadı. Direkt karşıya bakarak yürüdüm. İlk etapta dimdik yürüyemiyorsunuz tabi ki kambur bir şekilde yürüyüş oluyor sonrasında yürüdükçe açılıyorsunuz. Her saat başı yürümeye çalıştım. Gaz çıkmadığı zaman çok rahatsız edici oluyor. Yanıma kayısı kompostosu almıştım onu içtim, bol su içtim ama hemen etkisini görmedim. Gece yarısı hemşirelerden sıcak su torbası istedim ve karnımın yan taraflarına ara ara uyguladım o beni rahatlattı. Sabaha karşı gaz işini de hallettim🥲 ertesi sabah çocuk doktoru geldi bebeği kontrol etti ve benim doktorum geldi o da gerekli kontrolleri yaptı ve taburcu olduk. Arabaya biniş zordu benim için o an bi ağrım oldu. Sonrasında eve geldik ve artık rutinimiz başladı🩵 İlk 2-3 gün zorluyor. Dikişlerden ötürü bebisle ilgilenmek pek mümkün olmuyor açıkçası. Ama sonrasında gayret ettikçe her şey yoluna giriyor. Sütüm hemen gelmedi üçüncü günün akşamı evde göğüs pompası ile denedim kanalları açtım ve sonrasında bebişim emmeye basladı🙏🏻 Ben 5.günden itibaren ayaklanıp normal günlük işlerimi yapmaya başladım. Bugün 10.günüm ve sanki hiç sezaryen olmamışım gibi günlük işlere devam üstelik artık daha güzel uğraşlarım var🥰👼🏻 O kadar korkarak girdigim ameliyathaneden o kadar rahat çıktım ki kendinize hiç stres yapmayın, gerçekten her şey çok güzel oluyor. Sonunda bebislerinize kavuşmak var🌸