Kızlar uzun olacak haliyle ama ilk hamileliğim ve bende sizle paylaşmak istedim.
Hamileliğimin son zamanlarına yaklaşmıştım ama hiç mi hiç insanın ağrısı olmaz yani doğum sancısı yalancı dahi hiç olmadı kontrole gidiyorum nst giriş haftaya tekrar gel diyorlardı normal doğum sancımın gelmesini bekliyorlardı. Ama en son artık nerdeyse 41. Haftaya geliyordum o yüzden şehir hastanesinde son nst yapıldı ve bebeğimin kalp atışları çok yüksek çıktı solunum cihazına bağlandım sakin olmak için serum verdiler ona rağmen düşmedi hemen yatış verdiler bugün doğum olacak dediler beni doğum odasına aldılar ama çok korktum beni soydular ve ameliyat elbisesi giyildim açılmalarım için muayene ettiklerinde de hiç açılmam yoktu en son dediler ki sen normal doğum için uygun değilsin kemik yapın uygun değil ve bebeğinin kilosundan ötürü çocuğu riske atmaman gerekiyor dediler ve sezaryene doğru ilerledi ve saat verdiler bekledim ama girdim ama inanılmaz korkuyordum ama kendimi de bu çocuğun er yada geç çıkacağını biliyordum o yüzden ameliyathaneye girdim bir takım hazırlıklar yapıldı edildi dualar ediyorum ama dehşet korkuyordum sürece bıraktım kendimi ama nedense bende normale uygun olduğumu düşünmedim çünkü korkağım ve heyecan yapıyordum. Elbet zor yanları var ama kendimi bıraktım ameliyatım 1 saat kadar sürdü ve bebeğim geldi o çıkış anı ve ebelerin güzel şeylerin söylemesi beni inanılmaz duygulandırdı çocuğumu hazırlarlarken beni de çıkardılar. Çok soğuktu sezaryen olacaklar evden pike gibş ayrı bişey götürsünler 😀 çocuğum 3 günlük şuan nasıl bakıcam edicem diye endişe ediyorum yanımda annem ve kayınvalidem var onlar gidince yalnız yola devam😀