Ayseker güzel bir kitaptır. Ben de okumuştum ama bu tarz şeyler gebelde aileden görmeyle de alakalı. Kitap bir farkındalık yaratır belki ama özde insan neyi gördüyse ona yoneliyor maalesef. Ben mühendisim( 4 ay çalıştım sadece evlendikten sonra) , eşim satış yöneticisi. 1 yillk evliyiz. Borclarimiz duruyor haliyle. Ocakta da bebiş gelecek nasipse. Ama yine de bir skeilde idare ediyoruz ve İstanbul’da yaşamamıza rağmen, yememizden, icmemizden, gezmemizden eksik kalmıyoruz ama bir şekilde hallediliyoruz. Bebeğimizin tüm ihtiyacalrini odasını vs aldık. Her şeyi tamam. Ben ailemden tutmayı gördüm. Bekarken sadece 1.5 yılda kendi aracımı aldım. Maaşımın sacece aylık 500 tlsini en fazla 1000 tlsini harcayip gerisini altın alarak. Evliyim şimdi buzlugumda her şey vardır. Pazara vs çıkamadiysak buzlugumdaki her şey bizi en az bir ay idare eder mesela. Mutfakta temkinli olmayı severm. Evimiz kira değil şükür ama borcumuz çok. Marka takıntım vs hiç yoktur. Bebeğimin bebek arabasini vs mesela kardesiminkilerden aldım. Sıfıra para vermedim. Bazı hijyen gerektirmeyen seyelri dolaptan ikinci elden aldım mesela. Yani bazı seyelre dikkat etmek aileden görerek oluyir.