Nasıl nerden başlayacağımı bilmiyorum sabah saat 10 da sancılarım başladı 10 dakkada bir atan gaz sancısı zannettim hep lavaboya çıkmak istedim saat 1 de doktor randevum vardı nst ye girdim kasılmalarım normal sonra iç çamaşırım ıslandı doktor vajinal muayene yapınca farkett sonra baktı bebeğin suyu yavaş yavaş geliyor hemen yatış yapmamız gerek 24 saat içinde doğum olması gerek dedi ben eve gelmek istedim eve geldim sancılarım sıklaştı sıcak su torbasıyla bastırmaya çalışıyordum akşam 6 civarında hastaneye gidelim artık dedik ve gitik yatılımız yapıldı açılmam 1 cm sancılar sıklaşmaya başladı gece saat 2 açılmam 2 cm dayanılmayacak bir sancı 15 saniye süren 3 4 dakka rahatlatan sancı giderek artı sancısı her sancı geldiğinde eşim belimden ufalayıp yardımcı oluyor du tabi ben o esnada ya yere atmış olurdum kendimi yada hıçkıra hıçkıra ağlamış olurdum dayanamadım sabah saat 6 dı epidural istedim gücüm tükenmiş uykusuzluktan perişan olmuş haldeydim eğer gücümü toparlayamazsam doğum yapamayacaktım 6 cm açıklıkla epidural yaptım ama okadar rahatladım yeniden doğmuş gibi oldum 2 saat sonra 10 cm oldu açılmam tabi ben 2 saate uyuyup dinlenip gücümü topladım ve beklemem an geldi ebe hemşire ve kendi doktorum odamda başlatıldı doğumum lakin bir sorun oldu bebek mekanyumunu yaptı doktor %5 ilk tehlike var dedi isterseniz sezaryana alalım dedi ben asla kabul etmedim bebeğin başı gözükmüş ve ben onca ağrı çekmiş haldeydim sezaryanı tercih etmem büyük aptallık olurdu Allah’ın izniyle bitşey olmayacak dedim ve ıkınma hissi gelmeye başladı ebe ve doktorum odamda her pozisyonda denediler ıkındırtılar ama o ıkınma hissi çok ağrılı bir his pilates topunda yatakta baya dendik ıkındım sonra doğumhaneye götürdüler çatala çıktım güçlü ıkınmamla ebenin de bebeği yitirmesiyle 4 5 ıkınmada doğurdum böyle yazınca çok normal geliyor ama bende doğum anı tramva oldu 12 gün oldu doğum yapalı her gözüm kapandığında aklıma geliyor ve kendimi tuhaf hissediyorum doktorum da ebede tebrik etti kararlıydın güzel başardın kendi aralarında da konuşmuşlar doktorla ebe doğumumun güzel olup güçlü olduğumumu ama ben hatırlamıyorum asadece ağrılarımı hatırlıyorum yazmak çok basit yaşamak ise çok zordu pozitif mi hikayem değilim bilemiyorum sadece tek bildiğim hayatım boyunca unutamayacağım bir acı ağrı
Ve üstüne lohusalık depresyonu yaşıyorum bebeğime alışamadım henüz oysa 9 ay bekledim umarım geçici bir histir bu yaşadıklarım okadar hızlı olduki eski hayatımı özlüyorum bazen sorumluluklarım artı ve ben kaldırabilecekmiym bilmiyorum küçücük bir bebekle napacağımı bilmiyorum ☹️ lohusa kafası bambaşka arkadaşlar benimde hikayem bu şekil herkesin doğum hikayesi farklıdır unutmayalım 🌺🌺