Merhaba arkadaşlar aslında buraya yazmayacaktım ama içimi dökmem gerekiyor. Belki aynı duygularını yaşamış birileri var ise güzel bir kaç kelam söyler . 32 yaşındayım pcosluyum Pcos olduğumu 1 yıl önce öğrendim. Öğrendiğimden beri diyet yapıyorum. Şekeri hayatımdan çıkardım. Tüm arkadaş ortamlarında sadece çay içtim. Kahveyi çok seven ben kahve yumurtalıkları etkiliyor diye onu da bırakrım. Tamamen sağlıklı bşr yaşama geçtim ve 15 kilo verdim. Çok kilolu değildim . 75 kilo idim 60 a düştüm. İnsilün direncim vardı onu da hallettim. Sonra bebek denemeye başladık ve 6. Ayda oldu. Nasıl sevindik anlatamam . Bilerek doktora geç gittim sat a göre 7 haftalık olması gerekirken 5+4 çıktı sonra bir hafta sonra bakalım dediler tam kontrol günümde kanamam başladı . Hemen doktora gittik bebek 8. Haftalık olamak gerekirken 6 haftalık çıktı. Missed gebelik dedi . Ama her ihtimale karşı doplere de soktu. En ufacık bir titreşim yoktu . Dün vakumlu kürtaj oldum. Şuan hormonlarım darmadağın. Allah herşeyin en iyisini bilir . Veren de O alan da O . Ama ağlama krizlerim bugün çok arttı. Durup durup ağlıyorum. Bu süreç geçse hemen bir bebek olsa öyle bir psikolojik ki o boşluğu hemen doldurmak istiyorum. Ama kolay olmamıştı ve beni yine uzun bir süreç bekliyor . Duanıza talibim. Kimin duası kabul olunur bilinmez . Bu tanımadığınız kardeşliğimize dua edin..