Esrakalkanc Feci zor bir çocuğum var. Biraz büyüyene kadar evet sosyal hayatım bitti diyebilirim.Cunku her gittiğimde pişman olarak ve kaçarak eve dönüyoruz.Mesela tatile gidecektik,öncesinde bayram vardı bayram için 2 saatlik mesafedeki köyüme gittik.O 2 saat burnumdan geldi,gittiğimiz yerlerde de hiç durmadan ağladı kucak istedi, sinirden beynim başım catladi,uzun kalacakken hemen eve donduk. Ve döner dönmez tatil rezervasyonunu iptal ettik.Mesela oğlum 16 aylık,16 aydır 3 saatten fazla hiç uyuyamadım.Cok uzun zamandır derin uykuya geçemediğim icin rüya dahi görmüyorum.Gece yaklaşık 8 defa kalkar emer. Bakın düşününce çok olumsuz ama ona rağme aslaaa ama aslaaa çocuk yapmasaydım diyemem,ona canım feda bambaşka bir his bu. İyi ki yapmışım iyi ki var. Ama mesela arkadaşımdan örnek vereyim 2 küçük kızı var. Arkadaşım ‘ Ben hiç uykusuzluk çekmedim,yat derim yatar uyur,ye derim yer’der. Yani her bebek bir değil. Ama zor da olsa kolayda olsa ennn büyük iyikim oğlum 🥰 beni yoran belki de desteksiz oluşum.Eşim malum işe gidiyor. Bakabilecek kimse yok.En basit ihtiyaclarim icin eşimin gelmesini beklemem gerek.Eğer desteğiniz varsa çok çok daha kolay olur.