Normalden sezaryene dönen doğum hikayem
Geçen tam bugün sabah devletteki doktorumda, öğleden sonra özeldeki doktorumda kontrolüm vardı. Doğumu özelde yapacaktım ama tahlillerimi yaptırıp düzenli gittiğim devlette çalışan bir doktorum da vardı. Özeldeki doktorum 39. haftada suni sancı ile doğumumu başlatmak istiyordu. Ben ilk başta kabul etmesem de sonradan beklemek istediğime karar verdim ve bunu durumu devletteki doktorumla da konuşmak istedim. 38+4’ te devletteki doktorum 40’a kadar beklememde bir sakınca olmadığını söyleyince ben de rahatladım ve mutluydum. Devlet hastanesinden ayrılmadan önce doktorum acil tarafına geçip ebelere açıklığımı baktırmamı da istedi. 2 hafta önce özeldeki doktorum zaten 1 cm ölçmüştü ve hiç acıtmadan bakmıştı. Neyse acil kısmında bulunan ebelerin yanına gidip durumu söyledim. Beni çatala aldılar. 3 cm açıklık %30-40 yumuşama olduğunu söylediler. Fakat canımı çok acıtarak baktılar. O an benim içimden bunlar yüzünden bugün doğurursam şaşırmam diye düşündüm. Tekrar doktorumun yanına gittim söyledim ebelerin yazdığı kağıdı gösterdim. Tamam dedi eve git duş al, sancılarım sıklaşınca hastaneye gidersin dedi. Çok kolay ve güzel bir şekilde normal doğum yapacağını düşünüyorum dedi. Benim servikal kısalığım vardı 16. haftadan beri takip ediliyordu. Bebeğimde 32. haftadan itibaren doğum kanalına yerleşmişti zaten. Bu yüzden iki doktorum da 40’a kalmadan normal doğum yapacağımı düşünüyordu. Neyse öğleden sonra da özeldeki doktoruma gittik. Devlet hastanesindeki muayenemden bahsettim. Ben de bakayım açıklık dedi. Kontrol etti 4 cm %60-70 yumuşama var dedi seni böyle eve yollamam mümkün değil yatışını yapıyoruz dedi. Benim hiç beklediğim bir şey değildi bu kadar erken hastaneye yatmak çünkü daha hissettiğim bir sancı bile yoktu. Sancılarım başlayıp sıklaşana kadar evde kalmak istiyordum ama eve gidip eşyalarımı almama bile müsade etmedi doktorum. Eşim gidip aldı geldi benim yatışım yapıldı. Nst’ye bağlandım. Sonrasında sıvı desteği verdiler. İlk başta suni sancı istemedim. Doktorum sabaha kadar bekleriz sancılar istediğimiz gibi olmazsa sabah suni veririz dedi kabul ettim. Öğleden sonra 2 gibi yatışım yapıldı. Bazen 1 bazen 1 buçuk saatte gelip nst bağlandı. Arada oksijen verildi tekrar nst çekildi. Nst ye bağlı değilken sancım da olmadığı için eşimle beraber odamızı süsledik, beraber hareket ettik vs açıklığım artsın diye. Belimde yoğun bir ağrı hissediyordum ama hiç sancı diyebileceğim bir şey yaşamadım, ebe gelip açıklığı kontrol ediyordu 3-4 saatte bir en son 6 cm olmuştu gece 1 civarı. Böyle doğuracaksam çok iyimiş diye düşünüyordum çünkü doğum için sadece 4 cm kalmıştı onu da suni alsam bile bir şekilde üstesinden gelirim diye düşünüyordum. Saatlerce sancı çekip açıklığı olmayan kişiler duymuştum, ben iyi gidiyordum. Gece 2 gibi ebe elinde ameliyat önlüğüyle gelip hazırlanın doktorunuz sizi sezaryene alacak dedi. Benim yerimde kim olsa aynı benim gibi şok geçirirdi büyük ihtimalle. Doğum hikayemin tek negatif kısmı bu diyebilirim. İnsanlıktan pek nasibini almamış bir ebeye denk gelmiş olmak. Bu şekilde haber vermeseydi eminim sonraki kısım daha kolay geçecekti benim ve eşim için. Ameliyat önlüğünü giymeyeceğim doktorumla görüşmek istiyorum dedim. Eşimle beraber doktorumu aradık ama ben çok panik olmuştum ve ağlayıp duruyordum. Doktorum Nst’lerin çok kötü geldiğini serum ve oksijen verince biraz düzeldiğini bunları kesince yine kötüye gittiğini söyledi. Bebek içerde iyi değil sezaryen yapmamız lazım dedi. Suni sancı deneyelim dedim, bir şeyin değişmeyeceğini bu sefer kanaldan geçerken sıkıntılar olabileceğini söyledi. Şuan kendi sancın bile gelse sezaryen olman lazım dedi. Doktorumla konuşunca biraz rahatladım mecburen giydim ameliyat önlüğünü. Gece 2 buçukta ameliyathaneye indirildim. Oranın soğukluğu ve gecenin bir vakti oraya götürülmenin ve benim de psikolojimi tam sezaryene hazırlayamamış olmamdan dolayı sanırım çok korktum. Normalde bu duruma hazırlıklıysanız hiç korkacak bir şey yok ama ben çok ajite bir halde inmek durumunda kaldım. Spinal anestezi sorunsuz bir şekilde tuttu 10 dk bile sürmeden bebeğimin sesini duydum. Bana yukardan gösterdiler ve ağlamaya başladım. Bebeğimin boynuna kordonu dolanmış 3 defa, Nst’lerin kötü gelmesinin sebebi buymuş. Sonrasında spinalin etkisiyle sanırım kalbimde çok fazla çarpıntı hissetmeye başlayınca bana sakinleştirici bir gaz vermişler. Sonrasını hatırlamıyorum. Uyandığımda ameliyathaneden beni çıkarmaya hazırlanıyorlardı. Doktorum ben baygınken bebeğimle bana ten teması yaptırmış ve emzirtmeye uğraşmış. O kısımları ne yazık ki hatırlamıyorum. Ameliyathaneden çıkarken eşim, annem ve babam beni bekliyordu beraber yukarı çıktık. Odada bebeğimle eşimin ailesi bizi bekliyordu. Odaya gelince bebeğimi hemen aldım kucağıma çok tarifsiz bir duyguydu. Çok masumdu. Sağlıkla birbirimize kavuşmuştuk çok şükür. Eğer sezaryenden sonra size bakacak biri varsa korkulacak bir şey yok hepsi geçiyor çok şükür. İlk günler hareketiniz çok kısıtlı olsa da 4-5 gün sonra daha rahat hareket edince çok daha iyi hissedeceksiniz. Çok şükür bebeğim de güzel emdi. İlk gün sütüm azdı ama bebeğin midesi de çok küçük zaten. Göğüs hassasiyeti yaşadım uçları tahriş oldu acıdı ama emzirmeye devam ettim. Vajinal doğuma çok odaklanıp çok istiyordum ama bu şekilde nasip oldu ve binlerce kez şükürler olsun. Allah hayırlısını böyle nasip etti, bebeğim sağlıklı ve kendi istediği zamanda gelmiş oldu. Allah doğumunu bekleyen herkese kolaylıklar versin sağlıkla kavuşmayı nasip etsin.