Herkese merhaba,
Herşey güzel sonuçlanırsa aynu durumu yaşayanlar için mutlaka paylaşım yapıcam demiştim. Şimdi sırası geldi.
Öncelikle 11. Haftafamda gittiğim doktor kontrolünde enseye bakıp doktorum ensede hafif bir kalınlık var dedi ve fetal dna testi yapabileceğimizi söyledi ve benim bir iş seyahatim vardı ertesi gün gideceğim ve bu sürede test yaptırıp yaptırmayacağıma karar verecektim. 2li tarama vs. de istememiştim.
Seyahetim boyunca ağladım çok aşırı korkmuştum hep bebeğimde bir problem varsa napıcam nasıl bir hayat yaşıcam bunları düşünüyordum 4-5 gün boyunca ağlaya ağlaya dua ettin( bu arada ense kalınlığı 2,4-2,5 cüvarıydı)
Daha sonra gelir gelmez tekrar kontrole gittim 12 haftamda ense kalınlığı normal çıktı ve ne kadar çok mutlu olduğumu anlatamam o bir hafta bana zehir oldu tabi (1,2 çıkmıştı ense kalınlığı) doktor yinede içinin çok rahat etmediğini söylesede ben test yaptırmak istemedim. Daha sonra 17. Haftamda ciddi bir kanama yaşadım ve apar topar acile gittim bebek iyi bişey yok dediker ertesi gün hemen kendi doktoruma gittm( özel doktor) ve kanamanın mutlaka sebebini bulmamız gerektiğini söyledi ve beni perinatoloji doktoruna yönlendirdi hemen gittim ve plasentamın aşağıda olduğunu kanamaya bunun sebep olduğunu ve bundan sonra yatmam dinlenmem gerektiğini söyledi, ve 4. Ayımdan itibaren sadece yatarak en fazla oturarak bir hamilelik yaşadım, annemde kaldım bu sayede asla iş yapmadım, çok fazla dikkat ettim bu sürede tabi iğneler ilaçlar kullandım ve ara ara hep kanama yaşadım her kanamada bebeğime bişey olcak diye ödüm kopuyordu hep ağlıyordum her lavaboya gittiğimde kan görcem diye korkuyordum.
Hamileliğimin 6. Ayında böbrek sancısı yaşamaya başladım ve böbreğimde büyüme olduğunu öğrendim, büyüme fazlaydı ve her hafta ürolojide takip edilmeye başlandım ve sürekli idrar yolları engeksiyonu geçiriyordum ve bebeğime bişey olcak diye yine çok korkuyordum. Ürolojide stent vs. takılma durumu oalbilirdi ayrıca birde onu düşünüyordum sürekli çok korkuyordum.
Bebeğim her hafta uyumlu gidiyorken son zamanlarda 2 hafta geriden gelmeye başlamıştı ve kilosu da düşüktü, neden diye düşünürken çok yıpranıyordun acaba 11. Hafta da çıkan ense kalınlığı ile bir bağlantısı mı var bebekte sorun varda mı gerilik başladı diye düşünüp duruyordum ama artık yapacak hiç bişey yoktu zaten 8. Aya gelmiştim çok stresli bir hamilelik yaşadım ve 36. Haftamda ciddi bir kanama ile acil sezaryene alındım, neye uğradığımı şaşırdım apar topar girdim ameliyata, kafamda hep plasenta kaynaklı çok kanamam olur mu bebeğim sağlıklı mı diye düşünüp durdum ve bebeğim dünyaya geldi, ağlamasını bekledim sesini duyunca derin bir oh çektim ama küvöze mi girer mi genel durumu iyi mi diye düşünirken çok şükür ki yanıma geldi direkt olarak, zayıf bir bebekti evet 2400 doğmuştu minicikti ama çok şükürki sağlıklıydı, korktuklarım olmamıştı. Küçük kilolu ve erken doğmasından kaynaklı ilk 15-20 günü zor geçsene şu an 3 aylık ve çok şükür çok iyi çok iyi kilo aldı ve şu an 3 aylık bebek sınırlarına girdi.
O anları yaşarken hep burda aradım yaşayanları okudum hep umut aradım, ve benimde umut olmam gerektiğini düşündüm aynı şeyi yaşayanlara.
Biliyorum çok zor çok stresli ama geçicek ve bebeğine kavuşcaksın:)