Biraz uzun olacak bilginize. 🥰
İlk bebeğimi iri bebek ve kordonu boynunda diye 39+1 de sezeryanla aldılar. Tecrübesizlikten birşey diyemedim. İlk bebeğimde de Aytakin hoca gibi birine denk gelmiş olsaydım muhtemelen o da vajinal doğumla dünyaya gelirdi. Çünkü artık araştırıp görünce ne kordonun boynunda olması ne de iri bebek olması bir sezeryan sebebi değilmiş bunu gördüm.
2 buçuk sene sonra ikinci bebeğime hamile kaldım. Ama bu gebeliğimde de genetik bir problem olduğunu öğrendim. Daha iyiye gidiyor bebek falan derken 20 haftalıkken kalbi durdu aniden. Ve artık kürtaj için çok büyüktü. Suni sancı ile normal doğum yaptım. Her şerde bir hayır var diye boşa dememişler. Evet bebeği doğurmak zordu. Zeynep Kamil de doğum yaptım ve tek başımaydım. 5 gün sonra anca çıkabildim hastaneden. Ama tüm ağrılara rağmen doğum bittiği gibi ağrılarımın tamamen kesilmesi ve eve döndüğümde hemen kızıma yetebiliyor olmak o kadar iyi hissettirdi ki. Sezeryan gibi asla değildi. Ve o günden sonra Ssvd araştırmaya başladım.
Üçüncü kez gebe kaldığımda artık tüm tuşlara bastım. Zaten bir kaybım olduğu için bir çok doktora gittim. Bir problem olmaması için çok dua ettim. Ve en sonunda Aytakin hocayı buldum. Gebeliğimin yarısından sonra ona kontrol olmaya başladım. İlla ki herkes soruyordu neden senin oturduğun yere bu kadar uzak bir yer seçtin vs diye. Ssvd istediğimi duyunca tabi herkes hazır beni caydırmak için. İstisnasız her kontrole gittiğimde moralim sıfır ve caymak üzere olarak gitsem de hep o odadan ben bunu yaparım diye çıktım. Hocam sağolsun. ❤️
Ve 41.haftalara geldik. Yine endişeler beni bırakmıyor. Ya kakasını yerse ya bir şey olursa çok uzadı vs diye. Yine iki günde bir doktorum beni rahatlattı. Herşeyi anlattı. En son 42 ye kadar kendi sancın gelmezse 42 de biz suni ile başlatıp denicez dedi. Cumartesi sabahı 42 doluyordu. Perşembe sabah 6 da 2 dkk süren bir sancı ile uyandım. Ara ara oluyordu sancılarım ama 2 dkk lık sancı dan sonra o gün hiç durmadı. Bi 7 dkk sonra yine, sonra 5 sonra, sonra 6 dkk da bire çıkıyordu. Ama hiç söyle 10 dkk sancısız geçtiği olmadı. Geceye kadar bekledim. Sıklaşsın sancıların dayanamadığında çık gel dedi doktorum. Evde çekmek daha güzeldi tabi ama ben yine çok evhamlıydım. Bir türlü düzene girmiyordu. Gece 10 da yatış yapıldı. 4 cm açılmam vardı. Sabaha kadar yine bekleyelim dedi doktor. Açılmamım olacağını ümit ederek sabaha kadar bekledim ama yok. Sabaha kadar anca 1 cm daha açılmıştım.5 cm de kalmıştı. Sabah 7 de hocam endişelenme biraz suni verelim ilerleyecek dedi. Ebeler hemşireler hepsi çok iyilerdi. Suni verdikten sonra açılmam ilerlemeye başladı. Hep banyodaydım. Suda o kadar rahat geliyordu ki sancılar. Sıcak suyu kapayınca sanki hiç dayanamayacak gibi oluyordum.Saat 12 gibi çok yorulmuştum ve epidural istedim. Biraz uyumam lazımdı. Epidural yapıldı ve 1 saat falan uyudum. En son 14.00 gibi 7 cm e kadar geldi açıklık . Çatal a çıkarıp baktı hocam ve suyumu patlattı. Herkesin dediği gibi o su patlamasından sonra ağrı 5 katına çıktı. Ebeler gelip alttan yardımcı olmaya başladılar artık gelişine. En son 4 buçuk gibi tam açıklık dediler. Ebe yanımda aradı hocayı. O kadar coşkulu karşıladı ki hoca haberi. Benden çok o mutlu oldu çünkü artık dayanacak gücüm kalmamıştı. Çatala geçtik koşturarak çünkü sancılar çok sık olmaya başladı. Artık şu meşhur ıkınma hissi de gelmeye başladı. Gerçekten çok büyük bir kaka çıkarıyor hissi. Aynı yani. Sancıyı bekleyip gelince ıkınıyordum. Tamamen gözlerim kapalıydı. Ikınmayı çözmüştüm ama bebeğim çok büyüktü. Ben kesin diyordum ama hocam gerek yok kendin yapabilirsin diyordu. En son bilmem kaçıncı ıkınmada geldi tospik. Ve gerçekten herşey normale döndü. 4.340 kilo doğdu. Kafası değilde omuzları baya bi yırtık yapmıştı. Ama zaten uyuşturdu hoca ve dikişleri hissetmedim. Bebeğimle ten tene durduk biraz. Eşi de hemen çıktı. Sonra onu kontrole götürdüler. Benim dikişler uzun sürdü.
Şimdi artık koyun koyunayız oğlumla 🥰 çok şükür herşey yolunda. ❤️ Rabbim evladına kavuşmak isteyen herkesi bir avazda kolaylıkla kurtarsın inşallah. ❤️🎀