Evet kızlar bende elendim. Tüm detayları yazıp yazmamakta kararsız kaldım çünkü kimseyi olumsuz etkilemek istemiyorum. Her doğum her tecrübe birbirinden cok farklı,ben bunları yaşadım diye baskalari da yaşayacak değil. Yinede etkilenecek olanlar asagida belirtcegim kisimdan sonrasini lütfen okumasın. En ufak ayrintiya kadar yazicam cok uzun olucak.Öncelikle 38+4 e planli sezaryenim vardi ama 37+3 te nisanim geldi. Benim nisanim burda anlatılanlardan çok farklıydı şeffaf sarımsı bi renkti hatta akinti mi nisanmi emin olamamıştım. Ama akıntidan da çok farklıydı. Sancim vs hiç biseyim yoktu. 38+2 de sabah büyük tuvaletim var hissi ile uyandım. Sonra aynaya baktığımda karnımın asagida olduğunu gördüm hatta eşime bile gösterdim. Tuvalete gittim ama hiç birsey yapamqdim ve şüphelenmeye başladım. Fakat hiç bir ağrım sızım sancim yoktum. Sonra gün içinde çok hafif ama aşırı hafif belime sanci giriyordu. Hatta sanci bile denilemez ince bir sızı. 38+4 te zaten planli sezaryenim var diye eşimle temizliğe giristik. Gece 11 gibi anca bitti. Sonra çay felan içip yatağa geçtik ve yatağa geçip yerlesmemle birlikte tık diye bir ses geldi karnımdan ve daha önce burda okuduklarimdan suyumun geleceğini hemen anladım. Ve su gelmeye başladı hemen ayağa kalktım bu sefer daha fazla geldi. Açık pembe renkliydi. Hemen doktorumu arayıp hastaneye geçtik. Yatisim yapıldı sancim hala hiç yoktu ve sadece 2 cm açılmam vardı. Sabah 8 e kadar doktorumun gelmesini bekledik doktorum geldiğinde hala sanci ve acilmam yoktu e sezaryen olacağım içinde beni bekletmeye devam ettiler .( Bu arada büyük bir kistim var o yüzden sezaryen oldum. ) . Saat 12.30 gibi beni ameliyathaneye aldılar. Sonda anesteziden sonra takıldı. En merak ettiğim şeydi. Oysaki yaşadıklarımın yanında en son düşünmem gereken şeymiş.-burdan sonrasi olumsuz etkilenecek ler okumasin-Ameliyathanede erkek asistanlarda vardi yine merak ettigim bir detaydi. Spinal iğnesi benim canımı çok acıttı çünkü defalarca yaptılar muhtemelen uyusmakta sorun yaşayacağım daha ordan belliydi. Sonra bana hızlı şekilde yatmamı söylediler. Hemen yattım fakat uyusmadigimi ayak parmaklarımı oynatabildigimi söyledim. Bana dokunmalari hissedeceksin normal dediler. O sırada karnımı cimdiklediler onuda hissettim. Sonra alt kismimi komple soyup tentürdiyot sürüp sondayi taktilar.Daha sonra hiç beklemeden ilk kesiği attı doktorum . Evet ilk kesikte acı hissetmedim sadece kestiğini hissettim fakat derine indikce hissettiğim acıyı tarif etmemin mumkunati yok. Daha önce bu gibi şeyleri burda okuyup korktukları için acı hissettiklerini sanıyorlardır diyordum açıkçası. Ama öyle değilmiş. Gerçekten hissettim. Bağırmaya başladım ve yattığım sedyeyi zangır zangır titretecek kadar titreyip cirpiniyordum. Doktorum hemen durdu tabi. Burda suç anestezi ekibinde. Onlara uyusmadigimi söylemiştim. Onlarda panikledi sadece sesleri hatırlıyorum. Naisl olur böyle birsey felan diye konusuyolardi ve damar yolundan bana bisey verdiler ve çok şükür saniyeler içinde uyumuşum. Yaşadığım acıyı ve korkuyu tatif etmem mümkün değil. 13.18 de kızım dünyaya gelmiş. Beni uyuttuklari için o anlara şahit olamadım tabi. Ameliyatın ortasında dikişler atilirken ben gene uyandım ve gene acıyla uyandım . Ona rağmen kızımı sordum hemen kızın iyi dediler ve ağlayarak tekrar beni uyutmalarini istedim. Kistim çok büyükmüş o yüzden ben ameliyattan çıktığımda saat 15.00di 15 dk kadarda ameliyathanede beklettiler. 15.15 gibi ameliyathaneden çıkarildim. Eşimle annemi görünce tekrar ağlamaya başladım ama acıdan aglayamiyorumda. Neyse diğer merak ettiğim konu kum torbasi ve bastirma olayiydi. İkisini de yasadim. 2 sefer karnima bastırmaya geldiler. 3. De yalvardım yapmayin diye. Karniniza bastırıp alttan kani temizliyorlar. ilk kalkış gerçekten inanılmaz zordu . Üstüne birde kistim alındığı için oraya diren takmışlar. Belki sadece sezaryen doğum olsa bu kadar canım acımazdi. Ama kistte alındığı için tüm acılar kat kat fazlaydı. Ameliyattan 6 saat sonra benden kalkıp yürümemi tuvalete gitmemi vs istediler. İlk tuvalette çok zordu ağlayarak yaptım. 2. Gün daha cok ve tek başıma yürümeye başladım. Yürüdükçe iyi olduğumu fark ettim ve daha çok yürüdüm. 2 gece kalmam gerekiyordu ama ben 1 gece kalmak istedim. Eve gitmek istiyorsam gaz çıkarmak zorunda olduğumu söylediler ama çıkaramadım o yüzden lavman yaptılar. Mahremiyet sıfır evet ama lavman beni o kadar rahatlattı ki anlatamam.
Tüm bu yaşadığım olumsuz şeylere rağmen bir daha çocuk yapmam diyemiyorum. Çünkü gerçekten evladını kucağına aldığın an agri sizi kalmıyor. Hele birde ağladığında ona ulaşmak için en acılı halinizle bile ayaklaniyorsunuz. Herseye rağmen şükürler olsun kızım iyi, bugün 12. Gün ve bende çok iyiyim. Eminimki kist alinmasaydi ve anestezim tutsaydı bu kadar acılar çekmezdim.