24hnisa çok araştırma yaptım bu konuda, çok okudum. Elimden geldiğince yardımcı olmak isterim 🤗
Öncelikle dikişlerinizin üstünden en az 2 sene geçmesi lazım. Yani doğum yaptıktan 1,5 sene snr hamile kalacaksınız üstüne 9 ay hamilelik, ya da 2 sene sonra hamile kalıp 9 ay daha geçecek.
18 ay ara ile ssvd yapan var ama riskli bir durum. Vücudunuz, dikişler sancı önemli.
Suni alamıyorsunuz, dikişler için büyük bir sıkıntı. Ama alanlar varmış ne kadar doz ve şiddette verilmiş bilemiyorum. Belki de sancıyı tetiklesin diye hafif verilmiş olabilir. 🤔
Epidural alamıyorsunuz hepsi dikişlerinizi sıkıntıya sokacak şeyler.
Doğumda sürekli bebeğin kalbi ve sizin dikişleriniz kontrol ediliyor. Zaten sıkıntılı bir durum olursa sezaryen e geçiriyorlar 🤷🏻♀️
Zorluk aslında her doğumda olduğu gibi kişiden kişiye değişiyor ama sonuçta bir bebek doğuyor zorluğu oluyor.
Önemli olan onu kabullenmek, istemek, inanmak, vücudunuza, kendinize, bedeninize ve bebeğinize güvenmek. O akışa kendinizi bırakmak. Bir aura yaratmak. 😊
Gerekiyorsa yanınıza bir yardımcı almak. Eş, abla, kardeş, anne ya da doğum koçu gibi. Çünkü o doğum esnasında zaten kendinize verdiğiniz gaz bitebiliyor 🤣 Başkasının gazına ihtiyaç duyuyorsunuz. 😁
Doktorunuzu ve ekibini çok iyi seçmeniz gerekiyor. Gerçekten vajinal doğum yaptırıyor mu? Bunun için çaba sarf ediyor mu? Ssvd için ne düşünüyor ve bunun için eğitim alıp kendini geliştirmiş mi? Sizi ve bebeğinizi kendinden bir parça görüyoruz mu? Sizi son anda zaten bana muhtaç diye düşünüp kandırma potansiyeli var mı? Gibi gibi bir sürü soruya cevap bulmanız gerekiyor.
Ben doktoruma serklaj yapacak mıyız dediğim de: tabi ki çocuklar. Öncelikle ben bir daha bir bebek kaybetmek istemiyorum demişti 🤷🏻♀️🥰
Bu bebek tabi ki eşinizin ve sizin ama bir ortak ta doktorunuz. 9 ayı hep beraber geçiriyorsunuz.
Eğer kandırıldığınızı düşünüyorsanız gerekirse doğum masasından kalkın. Ben öyle yapardım…
Çünkü bu sizin doğumunuz ve sahip çıkın.
Sezaryen dikişleri ile ilgili her zaman risk var %3.
Ama doktorunuz sizi ve sizin vücudunuzu ne kadar tanıyıp biliyor, kendine ne kadar güveniyor ve yapılabilir görüyor bu önemli.
Yoksa sen yapamazsın sezaryen olmalısın demek çok kolay 🤷🏻♀️
Kendi sürecimle alakalı kısaca geçeyim bilginiz olsun.
Bende rahim ağzı yetmezliği varmış. İlk oğlumu 20 haftalık erken doğum yapıp kaybettiğim de teşhis koyuldu. Snr hem teşhis hem de ssvd için araştırmalar yaptım. Zaten gebeliğimi planlaya biliyorum diye 2. Oğlumu planlayarak yaptım. 😊
2018 Haziran da sezaryen ile doğum yaptım. 2021 mayıs ta ssvd yaptım. ✌🏼😊
12 kilo aldım, kiloma çok dikkat ettim. Bebeği çok beslememeye çalıştım. Serklaj dikişim çıktıktan snr merdiven inip çıktım, squat yaptım, çömeldim. Acı eşiği çok düşük biriyim. Genital bölgeme ağda yaptırmak, sinek ısırığı bile beni ağlatabilir.. 😕🤷🏻♀️
Sabah 10 gibi sancı başladı. Evde hiç durmadan yürüdüm 1 i geçiyordu nişanım geldi. Sancılarım arttı. O kadar kabullenmişim ki annem çok şaşırmıştı… 🤭
Çömelemiyorum ama yürüyebiliyordum, ki zaten yürümek istiyordum 🤷🏻♀️
Doktorum 3 buçuk gibi kliniğe çağırdı. Kliniğin önünde suyum geldi. Açıklık 7-8 cm di.
4 buçuk ta doğuma girdim. 10 cm açıklığa ulaştığım da sadece ay oy dediğim için bir hemşire “10 cm açıklığın var ve sen ay oy mu diyorsun, bu ne metanet 😯” demişti. Halbuki o durumu, o ortamı, o sancıyı kabullendim belki de teslimiyet. 🤷🏻♀️ 6 da bebeğimi doğurdum. 🥰
Neden biri olsun yanınızda diyorum:
Eşim doğuma girdi. 1,5 saatte doğurdum ama müthiş yorucu. Bir ara tamam dedim olmuyor, yapamıyorum galiba. Çok yoruldum bırakıcam kendimi yani…
Eşim dedi ki “az kaldı saçlarını görüyorum, devam et sakın bırakma”
Aaa dedim demek öyle o zaman durmak yok. Son gücümle ıkındım ve bebeğim doğdu 🥲
O durumu ve ortamı ne kadar çabuk kabullenir ve harekete geçerseniz o kadar kolaylaşıyor.
Biz kadınlar mükemmel yaratıklarız ve mucizevi birşey başarıyoruz. 💪🏼😎