Feyzamali33 öncelikle kendinize, vücudunuza ve bebeğinize inanacak ve güveneceksiniz. Doğumunuza sahip çıkacaksınız.
Araştırıp, okuyup öğreneceksiniz. Doğumda nefes alıp verme ve ıkınmayı araştırıp öğreneceksiniz.
Sancılar başladığında o durumu kabul edeceksiniz. Sakin kalacak panik yapmayacaksınız. Evet acı olacak ama kabullenirseniz süreç daha kolay oluyor.
O an da bildiğini unutuyor insan, ebe nin ya da doktorunuzun dediğini uygulayacaksınız.
Mesela ben bi anda bağırmaya başlamıştım. Doktorum sert bir şekilde “neden bağırıyorsun? Hem enerjini boşa harcıyorsun hem de bebeğe yardım etmiyorsun kendi kendine gelmeye çalışıyor. Bebeğine yardım et, enerjini ona harca” dedi. Bi anda uyandım.. “aaa evet ya okudum ben bunları niye boşa bağırıyorum.. ” dedim. 🤷🏻♀️
Yani alınganlık yapıp doktor bana böyle dedi şöyle yaptı demeyeceksiniz.
Bebeğin tam çıkış noktası (ki kafa çıktıktan sonra hop diye geliveriyor)
Orası acının tam tepe noktası, artık pik yapıyor ama saniyeler için de bitiyor ve bir rahatlama geliyor. İşte orada gücünüzü, nefesinizi son demine kadar kullanmanız gerekiyor. Sonrası çiçek 💐😌
Hop bebeğiniz göğsünüzde, ten tene temas, ilk emzirme, ilk sarılma, ilk bakışma 🤗
Yanınızda doula, ya da eşiniz yani size destek olacak biri olsun.
Ben bi ara yapamıyorum olmuyor galiba, yoruldum, yapamıyorum galiba derken. Eşim az kaldı kafası çıktı saçlarını görüyorum, bırakma, ıkın gelecek dedi 🥲
Aayy dedim öyle mi tamam o zaman güçlü bir ıkındım zaten saçlar görünüyor demek ki geliyor diye ve doğdu 🤗
Süreci göremiyorum ki, az kaldı diyorlar hadi diyorlar ama kime göre neye göre 🤣
Eşim demese belki yorgunluktan yığılacaktım 🤷🏻♀️