Alıngan olmam, sürekli kafada kurmam. Eşim için, arkadaşlarım için, işim için. Acaba bana mı dedi laf mı soktu diye düsünüp durmam. Nefret ediyorum bundan. Bir de kendimi hiç savunamıyorum yani gerek görmüyorum pozitif mi bu bilemedim bir an😁 karsımdakine bakıyorum anlayacak potansiyel yok ya da cok çirkefse hemen susuyorum veya değer verdigim biriyse hep alttan alıyorum aman üzülmesin kırılmasın diye. O zaman da kendimi ezilmiş ya da içten pazarlıklı gibi hissediyorum. Amaan tam anlatamadım🥹