Belki biraz uzun olcak ama bu da benim 33 haftalik seruvenim
En basa donersek tup bebek dışında (amh 0.4) hamile kalamazsin denilen bir anne adayiyken klomenle hamile kaldim
Tek duam tutunmasi ve saglikli dogabilmesi olmustu mukemmel giden bi gebelik surecim oldu hersey yolundaydi yavas yavas hazırlıkları bitirmeye baslamistim
Pazar gecesi hastane cantami hazirlarken bi anda suyum geldi durmadan gelmeyede devam ediyodu arkasından rengi pembeye döndü hemen hastaneye kostuk esimle doktor geldi ve suyun tamamen bitmis yatis veriyoruz ciger geliştiriciyi vuralim yarin sezaryenle aliriz dedi hayatımin sokunu yaşıyodum
Iki igne yapar ilac verir eve donerim derken doguma alincaktim butun gece nst ve serumlarla gecti sabah doktorum geldi bugünde beklicez bi ciger gelistirici daha vuralim dedi yine aynı döngü butun gun nst serum ve yarını bekleme derken gece sancilarim artti doğuruyorum dedim kimse inanmadı nstde sanci yok doktorunz ameliyatta çıkar cikmaz yaniniza gelecek dediler sabah 7de sancim iyice arttı doktorm geldi bebek kanala inmis sezaryen iptal dogumhaneye gidelim dedi … acikligim 7 cmdi ölüyorum sandim oyle böyle bi aci degildi uyutun beni diye bağırıyodum gelene gidene ..bi tane pilates topu getirdiler sanciyi daha rahat karsilayim diye o sırada ikinma isteği geldi beni hemen catala oturtturdular 9 cm olmus acilmam doktor geldi tam o sırada sanci kasılma hersey durdu bende doktorun yanına koydugu nestere igne ipliğe bakakaldim bi 10 dk oyle durdum sonra sanci geldi ikin dediginde kesti beni içimden milyon kufrettim prematüre bi bebek dogumuydu ve kesmesine anlam veremiyodum esimi iceri almadi dogum sirasinda anlasmistik doguma esle girecegim konusunda neyse dedim ikinci ikinmada sanirim çişimi yaptim hemen batikonlu suyla yikadilar bölgeyi o sırada ben iyice gittim kafa olarak yapamicam dedim 3 gundur uyumamistim sezaryen her an olabilir diye yemekte yemiyodum perisandim 3. Sanci geldi ve var gücümle ikinmaya basladim geldiğini hissediyodum artık nefesim bitmişti ama kucuk bi nefes alip ikinmayi devam ettirdim ve o kayganlik hissi… dogmustu kizim hemen ağlamaya basladi kucağıma koydular tansiyonum o kadar düşmüştü ki artik esimin odada oldugunu plesanta cikis anini hayal meyal hatırlıyodum derken dikise baslanmasiyla tekrar kendime geldim 15 20 dk sürmüştür belki ama bnm icin bitmek bilmedi… sonrası üşüme titreme bayginlik hissi.. 3 gunun yorgunlugu çıkıyordu artik vucudum bitik durumdaydi uyuyakalmistim.. kendime geldigimde bebeğime gitmek istedim ilk deneme basarisizdi.. ikinci denemede yuruyebildim kizim 33. Haftaya göre kilo boy olarak iyiydi ama benden ona yogun enfeksiyon gecmis her yerine bisey bağlıydı delik desik olmuştu daha 5 6 saatlik hayatinda .. ve beni ertesi gun taburcu ettiler ondan ayrılırken anladım anne oldugumu kalbimin canimin ruhumun onunla orda kaldigini…
Her gunum onu kucagima alcağım gunu bekleyerek geciyo…