Daha önce birinin postuna cevap olarak yazmıştım genel de paylaşmak istedim bana da bir anı kalır ama çok uzun olabilir hakkınızı helal edin 🙈 teferruati geçiyorum doktorumla sezaryene karar verdik hayatımda ilk defa ameliyat kavramıyla karşı karşıya kalmıştım anestezi vs hiç bir bilgim yok ve korkuyorum haliyle. Doktorum spinali önerdi ve kendisine güvendiğim için kabul ettim fakat ya bacaklarım açılmazsa korkusu sardı beni. Doktorumda genel anesteziden uyanmama ihtimalimin bacaklarımın acilmamasindan dahha yüksek olduğunu söyledi. Tabi bu oranlar %1-2 ama oransal olarak öyle söylemişti. Ameliyat acısını da yasamayacaksin demesi de biraz cezbetti tabi. Velhasıl hastanede doğum çok olacak sabah ilk seni alalım personel dinç olur dedi tabi ki kabul ettim. Bence sizlerde sabah saatlerini tercih edin öğleden sonra akşam vs toparlamis oluyorsunuz gelen ziyaretçilere tahammül edebiliten oluyor 😅 Sabah 6 da yatisim yapıldı el üstünden damar yolu açıldı kolumdan istedim Ama acmadilar bebeği rahat tut emzir diye. Elim felaket acıdı. Üstümu giydim önlük işte. 7.30 da ameliyata indirdiler. Sedyeye oturdum. Ameliyat ekibi çok suratsizdi eyvah dediğimi hatırlıyorum 😅 sonra bı Dr girdi daha önce görmediğim anestezi Dr mus. Ama ben sizinle görüşmedim dedim. Saat 9 olmadığı için mesai değişimi olmamış ve bilmediğim bı anestezi Dr u spinalimi takacak ben şok 😅 Önümde bıyıklı bı adam ellerinizi omzuma koyun ve sakin kipirdamayin ama sakın dedi pozisyon aldirdilar bana karşımdaki adamda üst belimden tuttu. Ben korkudan nefes almayı bile unuttum o an. Dr dan Allah razı olsun konuşarak sakin ol şu an batikon sürüyorum şimdi omurlarina dokuncam şimdi sakın kıpırdama igneni yapicam diyerek anestezimi yaptı. Kızlar gerçekten damar yolum o kadar acıdı ki belime yapılanı hissetmedim bile bitti bu kadar dediğinde oh be bunda bişey yokmuş diyip gülmüştüm. Sonra birden hareketlilik oldu bana sarılan bıyıklı beni sedyeye yatırdı biri bacaklarımı sedyeye koydu biri sol bacağını büküp ayırdı ve sondayi taktı. O an ayaklarımı hissediyordum oynatiyordum ama sondayi flan hiç hissetmedim sadece utandım ordakilerden o an. Sonra bacağımı düz yaptılar üstümü orttuler kendi drum gelmiş görmedim merabaaa diyerek güler yüzüyle rahatlattı beni. Hazır mısın dedi hayır uyusmadim galiba dedim yoo uyusmussun birazdan başlayacağız dedi tmm dedim bende daha basllamadik ne de olsa diye. Kafamı Dr dan ışığa çevirince birde ne göreyim ledlerin olduğu folyo bölümüne yansıma yapıyor kırmızı bişey o benim kanım 😅 başlamış bile çoktan o yüzden uyuşmussun demiş meğerse 🙈 bakmamaya çalıştım ama baktım ya ve gördüğümü soylemedim bilmiyorum rahatsız olmadım. Canım hiç acımadı ama karşılıklı iki adam doktorlar yani cekistire cekistire bir kaldılar o his baştan sona beni çok rahatsız etti. Beş dk geçti geçmedi bebeğim doğdu Dr gösterdi hemşire sardı yanıma getirdi sonra götürdüler. Sonra yine cekistirmeler başladı ameliyatın son on beş yirmi dk sina doğru hayatımda daha önce hiç yasamadigim berbat bı bulantı geldi kusacam galiba dedim oguruyorum bişe gelmiyor aç olduğum için tabi. Ona da ilaç yaptılar şak diye geçti ama son dk lar bitsin artık ben dayanamicam dedim çünkü kimse benle konuşmadı bende Dr la konuşamadım dikkati dagilmasin diye 😅 başımda bı kız vardı o da sadece sakin ol az kaldı bitiyor bitecek vs dedi biraz başka sohbetler açsa daha kolay olabilirdi. Son anlarda omuzlarımin çok usudugunu hissettim dedim kesin tutuldu, öyle de oldu 😅 sonra bitti beni yatar pozisyonda yatağa geçirdiler, odama çıkarmalari için birilerini beklerken çarşafın altından süpürge hortumu gibi bişey koyuldu sıcak hava geliyordu o an çok guzeldi. Çünkü uşümüstüm o sıcaklık rahatlatti. O anda bonenizi flan çıkarın saclarinizi düzeltin yoksa videolarda kötü çıkıyor naçizane bunu da ekleyim dedim çünkü insanın hiç aklına gelmiyor o an🤪 Odama çıkınca hemşire ve hasta bakıcı geldi ağrı pompası bağlandı hemşire üstümü giydirdi (belden üstü) asagim çıplak kaldı. Karnıma bastırdı suratıma baktı ama hiç bişey hissetmedim tek sorduğum bacaklarım ne zaman açılacaktiydi 😅 güldü 12 1 gibi hissedersin dedi saat 9.30 A geliyordu. Dediği gibi de oldu karıncalanmayla his gelmeye başladı annem sürekli bacaklarımı ovaladi. Bacaklar geldi ama kalça bölgesinin uyusuklugu zor geçti. O yüzden ilk yürüme biraz zor oldu baş dönmesi ağrı flan olmadı ama vücudumu tasiyamadim gibi bişey oldu iki adım attım geri yattım. Karnimda asla ağrı sızı hiç birşey olmadı sanki karnım kesilmemiş gibiydi. Sonra bol bol yürüdüm ilk saatler odemim vardı yüzümde özellikle sonra geçti. Öyle ayağımda şişlik vs olmadı. İkinci gün öğlen bandajla duş aldim akşam yaram açık şekilde çıkış yaptım. On gün duş aldım ve batikonla pansuman yaptık. Süreç böyle bitti o anları yaşarken ay ne kadar zormuş doğum diye ah vah ediyordum ama şimdi geriye bakınca kolay olmuş diyorum. İnşallah hepinizinki de sağlıkla kolaylıkla olur. Geçmez denilen herşey geçip gidiyor korkular aşılıyor gonlunuz rahat olsun Allah kolaylıklar ve rahatliklar versin. Bu arada kızlar hamilelik çok güzelmiş doğumdan sonrasını sizlerde dogurunca konuşuruz 😅