39+5 olduğum gün doktor randevum vardı. Ama içimden bir his kontrole değilde doğuma gideceksin diyordu sanki. Ki öylede oldu 🤭
Gece 2de önce suyum sonrada nişanem geldi ve sancılarım başladı. 3-4 saat bekledikten sonra sabah trafiği olur diye hastaneye gittik. Gittiğimde 2 cm açılma vardı ve sancılarım 12-15 dk sıklıktaydı. Sancılarım gittikçe artıyordu, bu süreçte hareketler yaptım ama malesef beklenildiği gibi olmadı.
Açılmam 2 cm de sabitti. Oğlum kanalda ilerlemedi. Artık sancılarım 1,5 dk sıklığına gelmişti 11 saat olmuştu. Doktorum açılmanın olmadığını ne kadar beklesek de ilerlemeyeceğini söyledi. Artık dayanamıyordum. Ne kendimi ne de oğlumu riske atmamak için sezaryene almalarını mecburen onayladım.
13.30da saat alındı. Beni ameliyathaneye indirdiklerinde çok zor dayanıyordum. Sancılarımın sıklığı ve ağrılarımın çok olması yüzünden dayanamayacağımı söyleyip genel anesteziye alacaklarını söylediler. Damar yoluma yapılan iğneden sonrasını hatırlamıyorum. Gözlerimi açtığımda sedyedeydin ve asansörden indiriyorlardı. O anda Eşimi gördüm, endişeli ama bir o kadarda mutlu bana baktığını hatırlıyorum.
Sonuç olarak saat 13.44de oğlum dünyaya gelmişti. Odaya gittiğimde anestezinin etkisi hep bir baygın haldeydim. Oğlumu kucağıma verdiler ve minik beyaz ellerine bakıp öptüm. Gerçekten o ilk doğduğu zamanki kokusu çok başka. Tarif edemiyorum.
Şimdi ise 2.ayımıza girmeye birkaç gün kaldı. Halen aklımda acaba dahada dayanabilir miydim normal doğum olur muydu sorusu dolanıyor 🙈
Hamilelik sürecim genel olarak rahat geçmiş olsada doğumda bir tık istediğim gibi ilerlemedi. Ama çok şükür sağlıkla bir aradayız şimdi.
Biraz uzun oldu ama okuyan bütün annelere evlatlarıyla mutlu bir yaşam diliyorum.
Hoşçakalın 🥰