Evrimnbe biz 1 yıllık evliyiz. 120 bin TL’lik borcumuz var hala. Ay ay ödüyor eşim, ben çalışıamiyorum şuan. Her ay kenara en az 1 gram alfin ya da çeyrek atmaya çalışıyoruz, sonra bilezige çeviriyoruz onu. Kirada degiliz, İstanbul’da oturuyoruz üstelik, yememizden vs hic kismiyoruz ama ay sonuna doğru eşim baya zorlanıyor, bana vaktirmamaya çalışıyor ama ben anlıyorum, öyle durumda dondurucuya attığım hazırliklardan tüketiyorum. Evimde çok şükür hiçbir şey eksik değil fazla fazla var ama bunda kadının da emeği var diye düşünüyorum. Küçücük bir parça ekmeği bile çöpe atmam mesela ya da kalmış yemeği asla atmam. Tatile mi gideceğim yogurduma kadar suzerim buzluğa atarım yoksa bozulur vs bunları düşünerek mutfağımi dolu tutuyorum. Gezmeye gelmce haftaici de haftasonu da geziyoruz. Dışarıda yediğimiz çok zaman oluyor. Haftada 2 3 mutlaka dışarıda yiyoruz yani( gezerken acikkyor insan haliyle). Aldığı maaş 30 bin civarı. Yetmiyir tabi ama insanlarla kıyaslayınca biz lüks bile yaşıyoruz, eşim tutumlu değildir ama onun bana verdiği harçlıkları bile harcamam biriktirirm altına ceviririm. Böyle böyle birikim de oluyor çok şükür. dışarıdan bakanlar eve aylk min 60 bın falan giriyor diye düşünüyorlar