Kızlarrrr psikolojik olarak iyi hissedip öyle yazmak istedim çünkü lohusalık sendromu beni çok etkilemişti gelelim sezeryanimaaa…
Kızlar 36+2 haftalıkken sezeryan oldum suyunun tamamen bitmesinden kaynaklı doktorum ultrasonda bebeğimin kilosunun 2650 gram gördü ama suyumun azlığından net olmamış ölçüm bebeğim 3100 doğdu
ben doğuma girdim uyutuldum ve uyandığımda bebeğim yanımdaydı odaya çıktık suji sancı aldım çok çok ağrılımi derseniz hayır reglide yaşadığımız ağrının bir iki tık üstündeydi iki üç saat sonra yürüyüşe başlayabilirssin denildi bende hazırım yürüyelim dedim eşim ve hemşirenin desteği ile yataktan kalktım ilk kalkışta karşıya baktım tansiyonum hafiften gider gibi oldu ama kendimi tuttmayi başardım ve o ilk adımı attım karnım kendini aşağı çekiyordu ama zihnim tamamen biran önce hastaneden gitmekte olduğu için yürümeye devam ettim 10 tur attım ilk kalkışta sonra odaya geçtim sandalyeye oturdum kayısıli meyve suyu içtim çorba içtim ve tekrar yürüdüm tekrar tekrar derken nerdeyse hiç uzanmadim hemşireler çok şaşırdı bu kadar dirayetli görmemiştik dediler çok şükür gece 2 gibi gaz ve lavaboya çıkmaya başladım sonra sabah doktorum geldi kontrol etti köşeye. Başlayabilirsin duş da alabilirsin dedi eve geldik duş aldım çok rahatladım hemen korsemi takmaya başladım ve tam 40 gundeyim karnım çekildi hatta son 5 gündür lohusa içinde regli oldum karnım baya çekilmeye başladı (kızlar bu arada ben hiç ağrı falan yaşamadım direkt eve gelir gelmez ayaklandım ağrı vs olmadı doktorum bunuda fazla yürüyüş yapmama ve sürekli yatmamams bağladı ve çok iyisin tebrik ederim dedi)
Kısaca kizlarrrrr bollll bolll yürüyün önemli olan ilk adım bunu unutmayın o adımı attinizmi sürekli yürüyün ve iyilesin hemencikkkk 💖