12moom korkudan deliriyordum 2 ay öncesine kadar 9 ay kendimi yedim bitirdim hiç ameliyat olmamiştim bu arada benim kendi tercihim sezeryandi baska türlü düsünmedim hiç. Sonra sezeryan 11 temmuz perşembe olucakti çarsamba aksami 11 gibi otururken bi islaklik geldi sonra suyum gelmeye başladı baya tutamiyosunuz zaten, biz hemen gittik hastaneye korkudan deliriyodum daha sonra tok olduğum için beni gece 12 den sabah 9 a kadar beklettiler ve ben gece 12 den sabah 9 a kadar deli gibi sanci cektim maf oldum artik ne olucaksa olsun diye bakiyodum o sanci geldi mi deliriyosun sabah beni sedyeyle almaya geldiler hasta kalkamaz falan dediler durun ben kalkarim diyip sedyeye koştum resmen sanci gelmeden beni goturup hemen spinal uyuşturup bebeğe kavuşayim diye gözüm ne eşimi ne annemi kimseyi görmedi beni hemen götürdüler ameliyathaneye girdim 0 stresss 0 korku tek derdim bian once igneyi yiyip belden altimi hissetmemekti. Sezeryan oldum ne ara bebek cikti ne oldu anlamiyosun bile allaha şükür ne ameliayyatta ne sonrasinda bişey yaşamadim mis gibi geçti rabbime sükürler olsun demem o ki boşuna korkmayin doğumunuz ne olursa olsun o an bi bosvermislik artik ne olcaksa olsun geliyo insana ben panikten geceleri uyuyamazdm hamileyken şimdi deliymişim diyorum. Sağlıcakla kavuşun çok uzun oldu😑🌸💖