39+2 den Merhaba kızlar, vajinal doğum korkularıyla dolu bir hamilelik süreci geçirdim ama son aylarda bir cesaret geldi ve yapabilirim diyordum, doktorum da normal doğumu çok teşvik ediyordu her defasında. Yürüyüş, yoga, pilates, eğitimler vs kendimi hazırlayacak ne varsa yaptım. Gel gelelim ki psikolojimi bir türlü hazırlayamıyordum saklasam da. Alttan muayenelerde hep kötü oluyor kasıyor, doktoru da zorluyordum. En son bugunki muayenemde bebek hala dogum kanalına girmemiş dedi baya da eliyle bebeğin kafasını aradı hem canım acıdı hem korktum herhalde gözlerim karardı bayıldım tansiyonum düşmüş. Kendime geldiğimde seni de bebeği de zora sokmayalım cumaya sezaryen günü veriyorum alalım, yapabileceğini düşünmüyorum dedi. Hep güçlü kalmak için çabaladım ama yine de kendimi çok kötü hissediyorum. Dr suyu da azalmış çatın da birazcık dar diyor ama ben kendimi suçluyorum. Sizinle paylaşmak istedim 🥹💔 umarım birileri için bu korkutucu olmaz ben sağlık konusunda asla soğukkanlı olmayan narin biriyim bi yaraya, kana vs bakamam gözlerim kararır hemen bunu da eklemek istiyorum 😔 buraya pozitif normal doğum hikayemi yazmayı hayal ediyordum ama nasip olmadı, hepinize sağlıklı kavuşmalar dilerim