Nznss spinal anestezi ile oldum ben de cuma günü, ben korkuyordum çok ama iğneyi hiç hiç hissetmedim acımadı hiç, sonra yavas yavas ayaklarım uyuştu ve ben dedim ki benimle sohbet edin ben korkuyorum acıkca söyledim ki bilsinler, eşimi aldılar o sıra esimle konusurken karnımı salladılar gibi hissettim bebeği alırlarken sonra hemen bana üstten gösterdiler, yıkamaya muayeneye aldılar, ben korkuyorum dediğim icin bebek cıkınca sakinlestirici verdiler, dikilirken ne kadar kaldı falan dedim daha sakindim. His yok zaten yani bir de heyecan var. Sonra odaya aldılar bekledim biraz orada, yukarı çıkarttılar. İlk kalkış yürümek için biraz zordu, eğik yürüdüm birkaç adım attım ama acıdan ölmüyorsunuz sadece zor. Günbegün yavaş yavaş acı azalıyor, bugün daha da az. Hiç bir şey yok diyemem ama sadece dikiş yerinin verdiği ağrı, sızı, hareket edememe var. Kalkmakta zorlanıyorum şuanlık ama dün kendim kalkamazken yataktan vs. Bugün çabayla kalkıyorum. Yani şöyle söyleyeyim, eğer bebek konusunda ilk 1 hafta size destek olacak biri varsa iyileşirsiniz, korkulacak birşey yok.