Biraz daha sabredip normal yapsaydın gibi yorumlarla beni üzmezseniz sevinirim 😁 ne olumlu ne olumsuz orta halli hikaye…
Pazar gecesi karnım hafif hafif sancılanmaya başladı ve pazar sabah nişanım geldi o gün hafif sancılarla geçti pazartesi sabah doktora gittim açıklık 2cm dedi. öğleden sonra sancılarım sıklaşmaya başladı artık 5 dakikada bir gelmeye başlayınca evden çıktık sık ama doğum sancısı değildi. Yolda 3 dakikada 1 gelmeye başladı sonunda akşam 8de hastaneye gidebildik açılmam 3 cm olmuştu ama hissettiğim o sancılar nst de çok düşük çıkıyordu yatış yapılmadan bekledim saat 11’de açılmam 5 cm olmuştu yatışım yapıldı saat 2 oldu açıklık 8 cm harika ilerliyor yarım saate doğurucam umuduyla bekliyorum ve tıkandığım an burada başlıyor asla ıkınamıyorum gücüm kalmadı ıkınmayı bilmiyorum diyorum kakanı yapar gibi yap diyorlar olmuyor yapamıyorum orada zaten cesaretim kırıldı suyunu patlatalım sancın artar ıkınırsın dedi doktor ve patlattı artmasını beklediğim sancım iyice azaldı bu sefer su bitti bebek zarar görür mü diye korku başladı. (burada doktor ve ebe yetersizliğinden doğumun ilerlemediğini düşünüyorum güzel yardımcı olamadılar yatakta ıkınmaya çalışıyorum doğru düzgün tutunacak yer bile yoktu. Çatala çıkarıp demirden tutunup ıkındırmayı deneseydiler belki olacaktı gerçi onun bile ayak koyulan yeri kırıktı apartmandan bozma özel hastane..)
Daha fazla ağrı çekmek istemediğim için sezeryan istedim hemen aldılar sonda iğne vs hiçbiri canımı acıtmadı yarım saatte oldu bitti minik oğluşuma kavuştum artık bakalım bundan sonra beni ne bekliyordu. Odaya çıkınca saatlerce titredim kendinde değilsin bebeği emziremezsin mama verelim deyince hemen kendime gelmeliyim dedim üşümeyi bi kenara bırakıp yavrucuğumu aldım kucağıma.. mücadelem başladı tutmuyo emmeyi bilmiyor nasıl emziricem nasıl olacak diye onu düşünmeye başladım kendini anne karnında zannediyor ve hiç uyanmıyor bende anne olarak uyansın ağlasın süt içsin istiyorum benimle dalga geçtiler zorla çocuğu ağlatıyorsun diye kimseyi dinlemedim her gelen hemşireye bebeğimi ağlattırdım akşamına emmeyi öğrenir gibi oldu ama süt gelmiyor karnı aç sarılık olacak diye korkuyorum şırıngayla mama verdiler mecbur. sabah oldu artık evimize geldiiik… hemen hoşaf içtim güzelce karnımı doyurdum sıkıyorum süt gelecek gibi ama bebeğimin gücü yetmiyor (ben normal doğum olacak hemen sütüm gelecek diye olumlama yaptığım için sağma makinesi kaşık biberon almadım ihtiyaç halinde alınır diye) eşim gidip süt sağma pompası aldı plastik uygun fiyatlı bir şey ama ben 160₺lik bir parçanın hayatımı kurtaracağını bilemezdim çekip şırıngayla verdim çektim meme ucunda sütü bekletip dudaklarına değdirdim öyle öyle 3. Günü artık emmeyi öğrendi 4. Günü sütüm düzene girer gibi oldu bugün 5. Günümüz… Çok şükür bebeğim sağlıklı ben iyiyim ağrım sızım 3. Gün geçti duşumu aldım normal hayata döner gibiyiz. şimdi de suni sancı verseydi biraz daha zorlasaydım acaba biraz daha sabırlı olup normal mi yapsaydım diye kendi kendimi yemeye başladım. Artık hayırlısı böyleymiş..
Kızlar kesinlikle iyi bir refakatçiniz olsun önce kayınvalidem vardı yanımda ama ne beni ne bebeği pek rahat ettiremedi sonra ablam geldi ki iyileşme sürecim o zaman başladı yedirme içirme bebek bakımı..
Ben sağ salim yavrumu kucağıma aldım çok şükür inşallah herkesin hayal ettiğinden çok daha kolay doğum hikayesi olur.