Öncelikle tüm anne ve adaylarına selamlar,
Doğum hikayesini yazmak için biraz zamana ihtiyaç duydum. Arada fazla detaya girebilirim atladığım bir şey kalmasın istiyorum. 38+6 da doğum gerçekleşti. Normal de ben iri ve kilolu olduğumdan aynı zamanda gebelik şekeri olmasından dolayı tedirgindim. Sezaryen doğumun kendime uygun olmadığını düşündüğümden ve toparlanma sürecinden dolayı vs vs vajinal doğumu başlatabileceğimi düşündüm. Doktor bebek iri sürekli yürüyüş squat vs yaparsan senin için rahat olur demişti. Hissettiğim havanın 70 derece olmasından dolayı ve aşırı terlemem nedeniyle yürüyüş yapamadım. Son kontrol de bebeğin kilosu 3400 dendi, beni bi telaş sardı çünkü daha zamanımız da vardı. Bir kaç gün arayla evde temizlik yaptım ve özellikle çömelerek yer sildim, squat yaptım. Temizlik sonrası akşam 23 civarı duş alıp oturdum. Kasıklarımda batma başladı uzandım ve geçer gibi oldu. Sonra yatağa gittiğimde haberleri okurken tuhaf bi sancı daha geldi. Bunu tarif edebilmek gerçekten çok zor. Kalkıp tuvalete gittim ve oturduğum anda çığlık atıp geri kalktım. Acı eşiğim yüksektir ama bu anlamadığım acı tedirgin etti, gece 3 e kadar evde durmayı başardım sonrasında gözümden yaş gelince artık bi gidelim dedim. Hastane de elle açıklık kontrolü yapıldı. Ebe hanımefendi 5 cm olarak hesapladım artık eve gitmen uygun değil dedi. Ben o sırada heyecandan çatım dar değil normale uygun değil mi diye sorduğumda sorun yok dedi. Ondan sonrası ayrı bi çile, yani hastanede serum yiyip yatmak nst ye bağlanıp sancı çekmek beni perişan etti. Tek istediğim yürümek çömelmek ya da tuhaf tuhaf hallere ğirmekti. Yatarak asla çekilmiyor. Saat 8 30 a kadar bekledim. Suni sancıya gerek yoktu benimki yetti. En sonunda oda da refaketçi koltuğana çömelip vaktin geçmesini beklerken suyum patladı. Hemen odaya alındım ve çatala geçtim. Ortam inanılmazdı aşırı heyecanlı ve gergindim. Allahım nasıl çıkarıcam ya kaka yaparsam vs diye düşünüyorum. Başımda üç kişi biri doktorum beni rahatlatmaya çalıştı. Sancın geldikce ıkın dediler ama o an tek istediğim hep ıkınıp bi an önçe çıkarmak. O pozisyon bile beni gerip yordu diyebilirim. Doktorum bebeğin başını görüyorum simsiyah saçları var dediğinde ama ben hissetmiyorum yani kafası çıktıysa bile hissedemiyorum dedim. Kakam var yaparsam kusura bakmayın falan diyorum. Kaka değil o bebek dediler. Tüm gücümle ellerimi yanlardan tutup ıkındım , çenemi gögsüme falan dayamadım onu yapamazdım rahatsız olurdu. Bi anda patladım sanki bebeği çıkartıp gögsüme koydular. Allahım nasıl küçük, biz iri beklerken küçüçük bişi. Göğsüme yatırdılar nazikce elini tutuyorum ama o an tek istediğim o çataldan çıkmak doğru düzgün bebeğe bakabilmek. Biraz gögsümde durdu sonra götürdüler, dikiş faslı biraz uzun sürdü acısızdı sessizce bekledim. Ben saatler sürdü sanırken 8.58 de dogum olmuş, çıktığımda maşallah ne kolay doğurdun dediler. Yine olsa vajinal doğumu terçih ederim. Zordu ama kolay bişi yok ve çok çabuk toparlanıyorsun. Ayrıca bebek 3090 gram doğdu. Unuttugum bişi yoktur diye tahmin ediyorum biraz uzun oldu okuyacaklara sabırlar dilerim. Çok çok kolay doğumlarınız olsun , iyi geceler şimdiden