Tugcev merhaba, ben ilk hamile kaldığımı öğrendiğimden itibaren hep sezaryen olsun istedim. Çünkü asla normal doğum yapabilecek bir psikolojiye sahip değildim belki saatlerce sancı çekip bebeğimi kucağıma aldığımda kabul edemeyebilirdim ailem özellikle annem çok tepki gösterdi kendisi en iyi doğumun normal doğum olduğunu savundu doktorumda özelde doğum yapmama rağmen hep normal doğum olacak şekilde süreci ilerletti ama ben ne kadar içten istediysem 37+5 haftalıkken doktorum bebeğimin boyundan dolayı bir sonraki hafta sezaryene alalım dedi ve 38+5 de oğlumu kucağıma aldım. Epidural tercih ettim tüm süreci yaşayabilmek için, herkesin acı eşiği farklıdır çok ağır geçirende var çok hafif geçiren de ama ben sezaryen sonrası bir şekilde güç bulup hemen ayağa kalktım ve sürekli yürümeye çalıştım, 1 çay kaşığı çörek otunu suyla yutup hemen gaz çıkardım ve normal yemek öğününe geçtim. En önemlisi de oğlumu kucağıma aldığımda bilinçli ve herşeye hazır şekilde kendimi adapte etmiştim. Eve geldikten sonra tabiki dikişlerden çok rahat hareket edilmiyor ama düzenli yürüdükçe vücut açılıyor ben 3 gün sonra kendime gelmeye başlamıştım ve şunu kesinlikle söylüyorum asla pişman değilim en doğru kararı vermişim kendimle ilgili