Merhaba burda da yazmıştım bebeğimin kalbi durdu ve kürtajla alındı. Aşırı derecede psikolojim bozuldu, dışarı bile çıkmak istemiyorum huzursuzum mutsuzum. 2 hafta geçti hala düzelemedim.
Eşim de annesine gitti, ben gitmek istemedim çünkü zaten mutsuzum daha çok mutsuzluk yaymak istemedim.. ayrıca kayınvalidem bana kızım kızım diyip öyle olmaz yerde bir laf sokuyor ki moralimi bozuyor. Beni üzmek isteyen birinin bu şekildeki samimiyetine de inanamıyorum. Ve ben onun bugüne kadar bir dediğini iki etmedim, ne kadar beni üzsede her dediğini yaptım. Ama şuan beni ufak ufak üzmeye devam edince de mesafe! koydum. Ve eşimle onlara gitmedim. Muhtemelen eşim bu duruma bozuldu. Kendi canımı düşünüyorum bi yandan da içim vesvese dolu. Eşimi yalnız gönderdim 4-5 gün kalacak nasıl dönecek acaba?
Bi yandan bebeğimi kaybettim, bi yandan eşimi annesinin evine yalnız gönderdim.. tek mi ben yaşıyorum bunları herkesin hayatında var mı merak ettim