Sonunda bende doğum hikayemi yazmaya fırsat buldum. 10 Ağustosta 35+4 de suyum ara gelmeye başladı onun için hastaneye gittim apar topar. Takipli olduğum doktorumun özel polikliniği var ve doğumu orada yaptırmıyor ben devlet hastanesine gitmek zorunda kaldım ve haftasonuna denk geldiği için hangi doktorun nöbetçi olduğu ve denk gelecek doktor konusunda çok şüpheliydim açıkcası şansıma sıkıntısız geçti o süreç. Saat 13.15 gibi sızıntı biçiminde suyum gelmeye başladı önce ultrason muayenesi oldum ve turnusollu bir bez verdiler su mu yoksa başka bir şey mi bakmak için turnusol testine pek güvenemediler, ultrason muayenesindede suyunda azalma görmüyorum dedi doktor. Daha sonra fiziki muayeneye karar verdi muayene esnasında yeniden sızıntı şeklinde suyum geldi ve doğumun başlamış olduğunu söylediler hemen yatışım yapıldı. Açılmam iki santimdi. Ebem geldi hemen odaya geçtikten sonra önce muayenemi yaptı daha sonra süreci anlattı bu sırada hafif kanamam başlamıştı. Ebemden gerçekten Allah razı olsun her şekilde yanımdaydı ve desteğini inanılmaz hissettim. Suni sancı bağlamadılar suyumun sızıntı şeklinde geldiğini ve bekleyebileceklerini söylediler. O sırada eşim geldi gerekli olan süreçle alakalı her şeyi bana anlattığı gibi ona da anlattı yanımda kalabileceğini söyledi. Anneme haber vermiştik yine o da geldi ve ona da anlattı her şeyi tek tek hiç üşenmeden. Saat beşe kadar her şey normaldi odanın içinde yürüyüş yaptım esneme hareketleri yaptım. Daha sonra nst için yattım yavaş yavaş sancılarım gelmeye başladı bu sırada ondan sonra hiç ayağa kalkabilecek duruma gelemedim maalesef. Derken saat altıyı biraz geçince artık sancıların şiddetinden tansiyonumun düştüğünü ve bayılmak üzere olduğumu düşündüm ve ebemi çağırmasını istedim annemden ebem geldi tekrar muayene etti ve bebeğin geldiğini bunun için böyle hissettiğimi şimdi istediklerini yapmamı söyledi ıkınmamı denedi ve hadi bebeğini almaya gidelim diyip beni doğumhaneye götürdüler. Saat altı buçukta bebeğim doğdu erken doğum olduğu ve nefes güçlüğü çektiğini söyleyip kuvöze aldılar beş gün orda kaldık. Şimdi artık yanımda çok şükür. O iyi bende artık o geldiği için iyiyim. Eğer ki doğumdan korkuyorsanız sakın korkmayın derim çünkü bebeğiniz kucağınıza geldiği an dünyada yapamayacağınız hiç bir şey olmadığını fark ediyorsunuz🥹. Benim hikayem böyle soru sormak isterseniz cevaplarım 😌☺️