Gebelikten önce Ben bi sigara içiyordum ki görmeyin. Elimdekini içerken bi şey anlamadıysam daha onu içerken peşine bi tane daha yakarım diye hesap yapardım. İlk gebeliğimde çok kolay bırakmıştım bunda çok zorlandım. Eşim hiç elinden düşürmüyor, birlikte çalışıyoruz sürekli paket önümde ve hayatım çok stresli geçiyor ona rağmen ben hiçbir bahanenin arkasına sığınmadım hiç kimse görmese bile çektiğim her dumanda kendimden utandım, kendime olan saygımı kaybettim. Bebeğime bi şey olsa bunun hesabını nasıl veririm, doğunca çocuğunuzun yüzüne karşı sigara ufleyebilir misiniz? Bu kadar zayıf değilim dedim ve çat diye bıraktım şimdi aklıma bile gelmiyor önceleri günleri sayardım şimdi artık sayamayacağım kadar çok zaman oldu:) kızım var 11 yaşında, anne artık kokmuyorsun diyor ondan bile utanıyorum hiçbir evladıma bunu yaşatmaya hakkım yok.
kendinize güvenin ben bırakamıyorum çok stres oluyorum filan bunlar işin bahanesi.