Burada geçen yaklaşık 9 aylık serüvenin sonuna geldik. Şimdiden onu içimde hissetmeyi özledim❤️🩹. Ama tabii ki gözlerimle görmek kokusunu içime çekebilmek sarılabilmek bambaşka bir şey ♥️ . Şimdi bu satırları yazarken ona bakıyorum elhamdülillah. Çok hızlı geçiyor zaman sanki şimdiden 16 günlük olduk. 🥹 Daha nice güzel hayırlı ömürlere 🤲🏻. Burada sorularıma cevap veren yeri geldiğinde destek olan herkese çok teşekkür ederim💕. Sanırım lohusalıktan mı nedense aşırı duygusalım sebepli sebepsiz ağlamak geliyor içimden…. Neyse gelelim doğum hikayeme;
Son kontrolümüzde doktorumuz yok denecek kadar az kilo aldığını söyledi . (öncesinde de karın bölgesi gelişim geriliği olmuştu) Hareketlerini takip etmemi hissetmediğim an direk gelmemi sıkı sıkı tembih ederek 4 gün sonraya tekrar çağırdı. Tekrar geldiğimizde kilo almaması durumunda sezeryana direk geçeceğimizi hazırlıklı gelmem gerektiğini söyledi. Son kontrolümüzde geldik 37 + 5 günlük olmuştuk. Kilosu ölçüldüğü zaman hiç almadığı gözüktü. Bu da risk teşkil ettiği için en azından sağlıklıyken iyiyken dünyaya gelsin dışarıda devam eder kilo almaya diye doktorum yönlendirdi. (Doktorumdan çok memnunum bu arada en doğru tercihlerimden birisiydi) . Suni ile denememin nasıl olacağını konuştuk. Ben hep normal doğum planlıyordum tabi hiçbir zaman sezeryana karşı değildim . Önemli olan bebeğime en sağlıklı şekilde nasıl kavuşacaksam oydu tercihim. Deneyebileceğimizi söyledi fakat sürecin uzun olabileceğini bebeğimin de kilosu az olduğu için yorulup strese girebileceğini söyledi herhangi bir kalp atışında azalma olursa direk sezeryana geçiş yapacağımızı söyledi ben de böyle bir ihtimal olunca demekten vazgeçtim. Zaten hazırlıklı gelmiştik tabi bir yanım hep daha var diye düşünüyordu , hızlı bir şekilde hazırlandım doğuma girdik. Eşim her an yanımdaydı iyiki 🥺 biraz duygusal ayrıldık . Her ne kadar hazırlıklı gelsek de psikolojik olarak ben de hazır değilim aslında biraz da onun duygusallığıyla kendimi ilk başta çok tuhaf hissettim. İçeriye girdikten sonra anestezi uzmanından hemşirelere kadar doğum esnasında elimi tutan ebemizi kadar herkes çok destek oldu. Çok geçmeden oğlumun o tiz sesini duydum 🥹 o anı hiçbir şeye değişmem ❤️🩹 . Sonra götürdüler bebeği mi arkasından da ben çıktım işlemler bittikten sonra. Odamızda kavuştuk. İlk gece hiç uyuyamadım onu izlemekten canım yavrum ❤️🔥
2495 kilo doğduk. Sonra ödem gittikten sonra iyice küçüldü miniğim 2300 lerdeydi 🥹. Şimdi biraz daha toparlamaya başladık. Yeri geliyor zorluğu var ama gerçekten anne olunca anlıyormuş insan anneliği. Öyle güzel ki elhamdülillah şu anki tek korkum da onunla sınanmak 🤍Bu anda da hep yanımda olan anneme çok şükrediyorum . Her anın tadı başka hiçbir şey geri gelmeyecek… buradaki serüvenimiz de sona erdi. Tüm anne adaylarına sevgilerimle güzel dileklerim sizinle sağlıkla kavuşun inşallah…..🫶🏻